บทที่ 29 บีบหัวใจ
ร่างไร้สติที่เปียกชุ่มไปด้วยเลือด เนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผลจากการถูกทำร้ายร่างกายอย่างแสนสาหัส จนไม่แน่ใจว่ามีส่วนไหนของร่างกายบ้างที่ยังปลอดภัยดี… สาวน้อยน่าสงสารถูกประคองอยู่ในอ้อมกอดของสามีหนุ่ม ที่ปากของเขาเอาแต่เรียกชื่อเธอตลอดเวลา สติสัมปชัญญะเดียวที่เขายังหลงเหลืออยู่ตอนนี้ คือ เรื่องของเธอเท่านั้น
ไม่นานนักร่างบางก็ถูกนำส่งโรงพยาบาล ตลอดทางที่มาถึงที่นี่ เธอไม่มีการรับรู้ ตอบสนองใดใดเลย แม้ว่าเขาหรือใครจะพยายามเรียกเธอเท่าไหร่ แต่เธอนั้นก้ไม่มีแม้แต่ลืมตามารับรู้สิ่งใดอีกเลย…….
เวลาผ่านไปนาน….ที่เธอหายไปหลังประตูบานนั้น ทุกคนที่ยืนรออยู่ด้านหน้าห้องฉุกเฉิน ไม่มีใครพูดจา ทุกคนได้แต่นิ่ง เศร้า เจ็บปวด โฉมลดาได้แต่ร่ำไห้กล่าวโทษตัวเองอยู่ตลอดเวลา
ภาคินเอง..ที่แววตาปวดร้าว เจ็บปวดมากที่สุด เนื้อตัวเขามีแต่คราบเลือดของเมียรัก เขาก็โทษตัวเองไม่แพ้กัน ที่ดูแลเธอให้
