บทที่ 33 กลับบ้าน NC ?
สายของวันใหม่ สาวน้อยยังคงซุกตัวนอนหลับสนิทบนเตียงนอนนุ่ม สามีหนุ่มค่อยๆมุดตัวเข้ามาใต้ผ้าห่ม เขามองเธอด้วยความรักใคร่ ก่อนจะค่อยๆจุมพิตลงบนปากอิ่มนั้นอย่างลืมตัว….คนร่างบางพยายามผลักตัวหนี
“ตื่นได้แล้ว.. สายแล้วนะ” เขาพยายามเรียกเธอ โดยใช้ปลายจมูกเขี่ยเบาๆบนแก้มนวล
“ขอนอนอีกหน่อยนะคะ” ช่วงนี้ดารินจะขี้เซากว่าปกติ อาจเพราะฮอร์โมนคนท้อง
“ตื่นก่อนนะ…วันนี้พี่กับคุณแม่จะเข้ากรุงเทพ อาจจะต้องค้างที่นู่น พี่จะเข้าไปเคลียร์งานที่บริษัทด้วย โดดงานมาจะเดือนนึงแล้ว”
สาวน้อยค่อยๆปรือตาขึ้น เมื่อได้ยินดังนั้น
“ดาต้องไปด้วยมั้ยคะ..”
“หึ..ไม่ต้อง นั่งรถไกลด้วย ดาอยู่นี่ดีกว่า อีกสักสองอาทิตย์ ค่อยกลับไปกรุงเทพ ดาเบื่อที่นี่หรือเปล่า” เขาพูดพลางเขี่ยแก้มอิ่มของเธอไปเรื่อย
“ไม่เบื่อค่ะ…ดาอยู่ได้ มีอะไรให้ทำตั้งเยอะแยะค่ะ พี่จะไปค้างกี่คืน” เธอโอบคอสามีถาม
“คืนเด
