PROLOGUE
"Hello honey, I'll be there in 5 mins. Bumaba na kayo"
"Oo Honey, nandito na kami sa ground floor ng hotel... Sa lobby ka na namin hihintayin ng mga bata" Sagot ng nasa kabilang linya.
" Mukhang excited na excited na kayo ah," Nakangiting sabi nya.
My wife and I decided to celebrate our tenth anniversary in Italy, together with our children.
"Of course, Ito ang unang pagkakataon na lumabas tayo ng bansa kasama ang mga anak naten,"
"Ok, Honey....hintayin nyo lang ako ng mga bata malapit na ako. i love you, bye!"
" I love you too hon------"
BOOOOOOM,
Nakarinig sya ng pag sabog sa kabilang linya kaya agad nyang iginilid ang kanyang sasakyan sa gilid ng kalsada.
"Honey ano yon?! Anong nangyare? Ok lang ba kayo? Hello Honey.... Honey...Honey..." Sunod-sunod na tanong nya... Pero wala na syang narinig na sumasagot sa kabilang linya kaya kinakabahang tinawagan nyang muli ang numero ng kanyang asawa.
Ngunit kahit ilang beses nyang tawagan ay hndi na nag riring ang cellphone ng asawa nya.... kaya agad nyang pinaandar at pinaharurot ang kanyang sasakyan papunta sa hotel na kinaroroonan ng mag iina nya.
"Oh god, Be safe honey... Kayo ng mga anak naten,"
Nang makarating sa hotel si Steven ay agad nyang nakita ang mga nag tatakbuhan.... mga nag tutulakan.... may mga nakita din syang nadarapa at nag hihilahan... Ang lahat ng tao sa paligid ay nagkakagulo...
Tumingin sya sa buong paligid sumabog ang hotel.... Hotel kung nasaan ang pamilya nya.....
"Hindi, hindi pweding mangyare to... nasa loob ang asawa ko... Ang mga anak ko!!" Umiiling na sabi nya.
Hindi alam ni steven kung saan sya hawak.. Sa bibig, sa ulo pababa sa batok, kinagat nya ng marrin ang ibabang labi...
"HINDIIIIIIIIII!!!" Sigaw na sabi nya at tumakbo sa mga nag kakagulong tao at pumasok sya sa loob ng hotel.
"HONEY!!!" Sigaw nya.
"Honey, pls pls pls.. No please " Garalgal na sabi nya
"HONEYYY, HONEEEYY, LORNA HONEEEEYYYY Nasaan ka..." Umiiyak nya ng sigaw.
"Hh-h-on-ey, im hh-er-e!"
Napadako ang kanyang paningin sa isang babaing sugatan na nakahandusay sa sahig habang yakap yakap ang isang batang sugatan din at walang malay.
" W-e're h-ere,"
Natutop nya ang kanyang bibig at patakbong dinaluhan ang kanyang mag ina.
"Honey, My god!!" Napahagulgol na sya
"Lorna honey...! My god Shanaia baby! My baby!!" Sambi nya at kinuha ang batang walang malay at niyakap iyon.
"Honey, Si Soraia nasaan?" Tanong nya ng mapansing wala ang isang anak nila.
Luminga-linga ang asawa nya bago umiling..
"Nasaan ang isa pang anak natin Lorna?!" Pasigaw nyang sambit ng hindi nya makita ang isang anak nila.
"Hh-o-ney, i do-nt kno-w dd-ala-wa silang yak-kap ko nung ma-y su-mabog!" Nahhirapang sagot ng asawa nya habang umiiyak at bahagya pang umiiling -iling habang nangingig ang buo nitong katawan.
Napahilamos sya sa kanyang mukha at tinulungan nyang makaupo ang kanyang asawa at ibinigay rito si Shanaia na wala pa ring malay
"Hawakan mo si Shanaia hahanapin ko si Soraia, Lorna"
Tumayo na sya at sinimulan nya ng hanapin ang isa nya pang anak....
"Soraia! Soraiaaaaa!! Soraiaaa!" Sigaw nya habang pabaling baling sa kanan... sa kaliwa.... sa likod... sa harap....lakad don... lakad dito....
Hindi nya pa din makita ang anak nya...
"Jusko, Nasaan ang anak ko... Soraia anak sana ligtas ka.... plsplspls.... God pls... iligtas nyo po ang anak ko.. Nakikiusap po ako sa inyo," Nananalanging sambit nya habang umiiyak.
Kung saan-saan na sya napunta para lang mahanap ang anak nya... Pero hindi nya parin makita.... Naramdaman nya na lang na may humawak sa braso nya...kaya napalingon sya.
" Sir, You need to get out.. Someone saw another bomb here inside the hotel and it was about to explode you need to get out now..." Sambit ng isang police officer habang hinihila sya palabas ng hotel.
"Pero yung anak ko" Nag pupumiglas nyang sambit.
" I need to find her," Matigas na sabi nya at pinipilit nya paring kumawala sa pag kakahawak sa braso nya.
"Kailangan kong hanapin ang anak ko," Sigaw nya na sa officer.
Naramdaman nya ulit na may humawak sa isang pang braso nya. Liningon nya iyon at ang magandang mukha ng asawa nya ang nakita nya.
"Steve kailngan nating lumabas dito sila na daw ang bahalang mag hanap sa anak natin... Mag tiwala tayo sa knila," Umiiyak na sabi nito habang karga si Shanaia.
Tumango ako at kinuha ko ang anak namin na karga nya... Bago ko sinimulang humakbang palabas ng hotel... Nang makalabas kami ay agad kong dinala ang magina ko sa sasakyan na nakaparada di kalayuan sa hotel... Di pa man nya nabubuksan ang pinto ng kanyang sasakyan ng biglang may umalingawngaw na malakas na pag sabog.....
BOOOOOOM...
Bigla silang napalingon sa pinanggalingan nilang hotel...
Ang hotel...... Sumabog ulit ang hotel......
"SORAIAAAAAAAAAA!!" Narinig kong sigaw ng asawa at patakbong pinuntahan ang hotel na sumabog.
"NO,no,no,noooooo"Sigaw ng kanyang isipan at hindi makagalaw na tila napako na sya sa kanyang kinatatayuan.
Malakas syang umiling.... Umiyak....
"Oh god, Bakit ba nangyayari to..!!"