THE CEO'S POSSESSION/SPG

CHAPTER 1: INTERVIEW "Kailangan ko ng trabaho, hindi ng kama, Sir." Tumigil ang pag-type ni Kade Montecillo. Dahan-dahan siyang tumingin sa akin mula sa swivel chair niya. Nasa 30th floor kami ng Montecillo Tower. Ako nakatayo, basa pa ang panyo sa pawis, lumang blouse, punit ang sapatos. Siya naka-tuxedo, amoy mayaman, gwapo na nakakainis. Kanina lang, nasa labas ako ng building, namamalimos ng interview. Wala na kaming bigas. May sakit si Mama. Kailangan ko ng pera. At ito ang sinabi niya sa akin matapos basahin ang resume ko. "Maganda ka. Bata. Sariwa. Pasado ka na sa looks. Pero may isa pa akong requirement na wala sa resume." "Ano po yun, Sir?" "Lumuhod ka." Nanigas ako. "Ano pong sabi niyo?" Sabi ko sa resume ko, willing to do everything. Pero hindi ko akalaing ganito. Tumayo siya. Matangkad. Ang lapad ng katawan. Lumapit sa akin. Bawat hakbang niya parang bumibigat ang hangin. "Lumuhod ka, Sierra. Kung gusto mo talaga ng trabaho. Lahat ng secretary ko dito, lumuhod sa harap ko bago ko tinanggap." Nanginginig ang tuhod ko. Hindi sa takot. Sa galit. Itinapon ko ang resume ko sa lamesa niya. "Gago ka pala eh! Akala mo kung sino ka! Porket bilyonaryo ka, akala mo mabibili mo lahat ng babae?! Hindi ako katulad ng mga babae mo! Kahit mamatay ako sa gutom, hinding-hindi ako luluhod sayo!" Tatalikod na sana ako nang bigla niyang hinawakan ang braso ko. Hila. Mabilis. At sa isang iglap, nasa pagitan na ako ng lamesa niya at ng katawan niya. Amoy na amoy ko siya. Ang init niya. Ang bango. "Bitawan mo ako! Manyak!" "Hindi kita binastos, Sierra," bulong niya sa tenga ko, ang boses niya paos na at galit na rin. "Ang sabi ko lumuhod ka para pulutin yung ballpen na nalaglag mo. Kanina ka pa kasi nanginginig, nalaglag na. Ang dumi ng isip mo." Napatingin ako sa sahig. Totoo. Nasa sahig ang ballpen ko. Yung tanging ballpen na meron ako. Namula ako hanggang tenga. Gusto kong lamunin ng lupa. "B-Bakit kasi ganun ka magsalita!" Tumawa siya. Ngayon ko lang siya nakitang tumawa. At mas lalo siyang gumwapo. "Dahil gusto kong makita kung hanggang saan ang tapang mo. At hindi ako nadismaya." Binitawan niya ako. Bumalik siya sa upuan niya at may pinirmahan. "Tanggap ka na," sabi niya. "Po?" "Secretary kita. Starting bukas. 80,000 a month. Plus allowance. Titira ka sa condo na pag-aari ng kumpanya para malapit. At isang rule lang." "Ano po yun?" Tumingin siya sa akin ng diretso sa mata. At yung tingin na yun parang hinubaran na ako. "Akin ka lang. Habang secretary kita, akin ka. Walang boyfriend. Walang kausap na ibang lalaki sa opisina. Naiintindihan mo?" "Akin ka lang? Ano ako, gamit?" "Oo," sagot niya, walang pagdadalawang isip. "Simula bukas, pag-aari na kita, Sierra Valdez." At inabot niya ang kontrata. Nanginginig kong kinuha. 80,000. Para kay Mama. Pero kapalit ang kalayaan ko sa lalaking ito. Pipirmahan ko ba? --- *END OF CHAPTER 1*