To Let Somebody Go

Chapter 2

''Hmmm...'' Napaungol si Alaia nang makaramdam ng kakaibang sensasyon na sa tanang buhay niya ay ngayon niya lang iyon naranasan.

Napahawak siya sa kung anong bagay na gumagalaw sa pagitan ng kanyang mga hita. Ganoon na lang ang pagtataka niya nang maramdaman ang tila kamay ng isang matipunong lalaki ang nahawakan niya. Pakiramdam niya ay nanaginip lang siya. Hindi magawang iproseso ng isip niya ang mga nangyayari. Nalulunod siya sa sensasyong iyon, nakaliliyo ang bawat galaw ng daliri sa pagitan ng mga hita niya.

Malalakas ang paghinga sa bawat pagpasok at paglabas noon. Napakagat siya ng kanyang pang-ibabang labi at hindi namamalayang sabayan ang bawat paggalaw ng daliri ng lalaki.

Ilang sandali pa ay naramdaman niyang may pumatong sa kanya. Pinilit niyang imulat ang mga mata niya. Madilim ang kabuuan ng kwarto, pero naaninagan niya ng gwapong mukha ng lalaki. Muli siyang napapikit nang halikan siya ng lalaki. Malalim at mapusok na halik. Ramdam na ramdam niya ang mainit na temperatura ng lalaking iyon.

Napahawak siya sa buhok ng lalaki nang bumaba ang halik nito sa kanyang leeg. Kasabay ng paghawak nito sa kanan niyang dibdib. Ramdam na ramdam niya ang paglaro ng lalaki sa peak ng kanyang dibdib gamit ang daliri. Lalo siyang napaliyad nang isubo ng lalaki iyon at nilaro ang peak niya gamit ang dila nito. Habang ang isang kamay ng lalaki ay malayang hinahaplos ang kaliwang dibdib niya.

''Ahh...'' She womanly moaned nang ang kabilang dibdib naman niya ang pinaglaruan ng lalaki gamit ang talentadong dila nito.

Sa bawat hagod ng lalaki doon, sa bawat pagdiin ng lalaki sa kanya, sa bawat haplos ay tila siya dinadala sa langit. Winawasak at muling binubuo. This must have been the best feeling na naramdaman niya.

''Shit...'' A baritone groaned of the man. Hinawi nito ang kumot na bumalot sa katawan ni Alaia. Pinadaan nito ang kanyang kamay sa kurba ng dalaga. He did his best to make her happy and take her to heaven. Alaia look tipsy.

''Ah...'' Impit na ungol niya nang maramdaman ang mainit na paghalik ng lalaki sa pagitan ng kanyang mga hita. She can't help but supported the mans head who's thrusting his talented tongue inside her. Playing her folds, kissing it and eating it like it is the most delicious food in the world.

Nagdedeliryo na siya sa sarap nang tumigil ang lalaki doon. Halik pataas ang ginawa nito hanggang sa muli nitong maabot ang kanyang dibdib.

''Ouch!'' Mura niya nang maramdaman ang matinding sakit sa pagitan ng kanyang mga hita.

''Ooppss... sorry baby, I didn't know you're a virgin,'' Hinaplos ng lalaki ang mukha niya. He carefully thrust his inside her. Softly and gently pushing it inside her. Hanggang sa maipasok niya iyon ng buo.

''s**t, you're f*****g tight baby...'' A man whispered on her ears. His voice is like a melodic, soft, cold lullaby song that can calm every soul. Masuyo nitong hinalikan ang leeg ng dalaga. His hand carressing her chest, playing its peak. Para hindi niya maramdaman ang sakit sa kanyang ibaba.

''Oh, God!'' She groaned in pain nang bahagyang bumilis ang paggalaw ng lalaki sa ibabaw niya. Napasabunot siya sa buhok ng lalaki, habang ang isang kamay niya'y halos ibaon ang mga kuko sa likod ng lalaki.

Pain and pleasure comes together. Nababaliw siya sa pagkakataong ito. Pakiramdam niya para siyang lumilipad sa langit. Bawat pagbayo ng lalaki sa kanya, it was painful pero panandalian lang iyon. Mas nanaramdaman niya ang kasiyahan doon. She almost faint when she reached her c****x, habang ang lalaki naman ay lalong binilisan ang paggalaw sa ibabaw niya. Until they both tired, both reached their c****x, she could feel the man's juice drifting inside her. Sandaling nanatili ang lalaki sa ibabaw niya.

Halos hindi niya maigalaw ang mga hita niya kinaumagahan. Napasapo siya sa kanyang noo nang maalala ang nangyari kagabi. She gasped when she feel the man's hand on her belly. Mabilis niya iyong tinanggal. Kinuha niya ang kanyang cellphone sa gilid ng kama. Alas otso na nang umaga, at dahil madilim sa loob ng kwarto ay hindi niya makita ang mukha ng lalaking katabi niya. Binuksan niya ang flashlight ng cellphone niya. Naliwagan ang gwapong mukha ng lalaki. Hindi siya makapaniwala sa nakikita niya ngayon. The man beside her, the man who owned her virginity. Ay ang lalaking may magaspang na pag-uugali na bumangga sa kanya kahapon. Tumahip ng husto ang kaba sa dibdib niya nang mapansin ang tattoo ng lalaki sa dibdib.

''Mackenzie Del Rio?'' Nanginginig ang mga kamay niyang pinatay ang flashlight ng kanyang cellphone. Nanlumo siya, galit siya. Pero kanino? Sa lalaki? Sa sarili niya? Hindi niya alam. Hindi naman pwedeng sabihin niyang ginahasa siya ng lalaki dahil kusa siyang nagpaubaya. She enjoyed that night.

Tumulo ang kanyang mga luha, hindi siya makapaniwala sa nangyayari ngayon. Nasaktan niya ang pinsan niya. Bagay na hindi niya kayang gawin noon. Bagay na hinding-hindi niya gugustuhing gawin kailan pa man. Paano niya aaminin sa pinsan niya ang nangyari? Paano niya sasabihin sa mga pamilya niya ang nangyari? Everything is an accident? Na hindi niya ginusto iyon? Na hindi niya sinasadya iyon? But she enjoyed that night!

Paika-ika siyang naglakad papunta sa banyo upang maglinis ng sarili niya. Wala siyang lakas, parang wala siya sa sarili niya. Ukopado ang isip niya. Gulong-gulo, iniisip kung paano niya haharapin ang pinsan niya ngayon. Suot ang olive color na maxi dress na iniwan sa kanya ni Taytum kagabi. Mabilis niyang nilisan ang lugar na iyon. Lutang ang isip niyang nagmamaneho. Ni hindi niya namamalayan ang fourward na mababangga siya. Malakas ang businang ginawa niya, ganoon din ang ginawa ng driver ng fourward. Malakas ang tunog ng gulong ng kanyang sasakyan sa paggakat ng preno.

Kabadong-kabado siya. Muling tumulo ang luha niya sa galit ay napahampas siya sa manibela ng sasakyan niya.

Napasulyap siya sa kanyang cellphone nang tumunog iyon. Agad niya iyong dinampot at sinagot.

''Aia! Anong ginawa mo?!'' Maktol sa kanya ng kaibigan niyang si Taytum.

Hindi siya makasagot sa narinig niya. Ang akala niya ay siya lang ang nakakaalam sa nangyari. Pero heto na... Alam na nang lahat. Paano?

''Nasaan ka na! Kanina ka pa hinihintay ni Antoinette!'' Gigil na sinabi ni Taytum sa linya.

Muli ay tumahip ang kaba sa dibdib niya. Ngayon niya lang naalala na ngayong araw pala ang kasal ng pinsan niya.

''Pa---pauwi na ako...'' utal na sinabi niya. Hindi niya alam kung ano ang magiging eksena mamaya. Papatayin siya ng uncle niya, itatakwil siya kapag nalaman nila ang totoo.

Pinilit niyang pinakalma ang sarili nang marating ang mansyon. Maraming nakaparadang mga sasakyan sa harap, nahirapan pa siyang mag parking dahil halos mapuno ang espayo doon. Sa pinakadulo ng gate kung saan naroon ang isa pang bakante ay ipinarada niya ang kanyang sasakyan.

Nanlalamig ang mga palad niyang isinarado ang pintuan pagkababa. Napapikit siya nang tumama sa kanya ang sinag ng araw. Mag-aalas dyes na, marahil ay nakaalis na ang pinsan niya, naroon na siguro sila sa simbahan. At kahit magmadali pa siguro siyang magbihis at mag-ayos ay hindi na niya maabutan ang kasal ng pinsan dahil alas nuebe iyon gaganapin. Patakbo siyang pumasok sa gate. Tumambad sa kanya ang eleganteng dekorasyon sa bakuran. Mga lamesa at upuan na binalot ng puting tela ang nasa magkabilang bahagi ng red carpet, bawat lamesa ay may mga bulalak ng puting rosas, Mga mamahaling plato at baso saka mga kubyertos. Bawat mesa ay may wine sa gitna. Tumingala siya, masusi siyang pinagmasdan ang mga bulalak na tila nagsilbing lilim ng buong venue. Napakaganda at nakapa elegante. Everyone will surely amuze.

''Miss Aia?'' Takang tanong ng isa sa katulong sa mansyon noong makita siya. Tumagilid pa ito at pinagmasdan siya. Tipid siyang ngumiti sa babae. Tapos ay pinagmasdan muli ang venue.

''Kawawa naman si Ma'am Antoinette... Hindi daw sinipot ng nobyo.'' malungkot na kwento ng babae. Iginala nito ang paningin sa buong venue. ''Sayang naman ang dekorasyon,'' nanghihinayang na dagdag nito.

''Na...nasaan si Antoinette?'' Kabadong tanong niya.

Umiling ang babae sa kanya. Ilang sandali itong nag-isip. Ibinalik ang tingin sa kanya. ''Ayaw daw umalis sa harap ng simbahan.''

''What?'' Bulalas niya. Sobrang nagi-guilty siya sa nagawa niya. Sobrang naaawa siya sa pinsan niya. Bumagsak muli ang luha niya. Paano niya ba pagbabayaran ang ginawa niya kagabi? Paano niya ba hihilingin ang pagpapatawad sa pinsan niya? Alam na ba ng lahat ang nangyari? Kaya ba hindi sinipot ng groom si Antoinette dahil sa kanya?

Halo-halong eksina ang umaandar sa utak niya ngayon. Kahit alam niyang hindi dapat ay nagdesisyon pa rin siyang puntahan ang pinsan niya.

Pakiramdam niya ay naglalakbay siya ng walang patutunguhan. Patuloy ang pagbagsak ng mga luha niya habang tinatahak ang daan papunta sa simbahan kung saan sana gaganapin ang kasal ng pinsan niya at ang lalaking nakasiping niya kagabi.

Dahan-dahan ang ginawa niyang pagpapatakbo nang marating ang harapan ng simbahan. Iginala niya ang mga mata niya. Tanging sasakyan lang ng bride ang naroon, pinilit na hanapin ng kanyang mga mata si Antoinette pero wala siyang nakita kundi ang bungkos ng bulalak sa harap ng pintuan ng simbahan.

Inikot niya ang manibela ng sasakyan niya at ipinarada ang sasakyan sa tabi ng sasakyan ng bride.

Bumababa siya roon upang hanapin si Antoinette. Naisip niyang baka nasa loob ng simbahan ang pinsan niya. Bawat apak niya sa bawat baitang ng hagdan patungo sa loob ng simbahan ay mabibigat. Ramdam niya pa rin ang sakit sa pagitan ng kanyang mga hita. Pero hindi niya iyon inaalintana, mas masakit ang ulo niya sa pag-iisip ng sitwasyon ngayon, mas masakit ang puso niya.

Dahan-dahan niyang itinulak ang malaking pintuan ng simbihan. Iginala niya ang kanyang paningin sa kabuuan ng simbahan. Tahimik. Tanging ingay ng ibon sa labas ang naririnig. Malungkot ang loob kahit pa maganda ang dekorasyon, elegante pero walang buhay.

Pumikit siya ng mariin, pakiramdam niya ay dinudurog ng paulit-ulit ang puso niya. Masakit. Pero anong mas masakit? Iyong babaeng umasang sisiputin siya ng groom pero hindi nangyari o ang pagkaawa sa pinsan niya?

''I was so selfish...'' She whispered. Patuloy siya sa paglalakad patungo sa altar. Parang gripong bumabagsak ang kanyang mga luha.

Tinignan niya ang rebulto na nakapako sa krus. Pinagmasdan niya iyon, patuloy na humihingi ng tawad. Ilang sandali pa ay nakarinig siya ng pagkalabog sa kung saan. Naglakad siya patungo sa deriksyon na iyon. Nagdahan-dahan siya ng lakad upang hindi makalikha ng kung ano mang ingay.

''Sinabi kong sa kwarto ni matandang Claude niyo siya dalhin bakit sa kwarto kung saan naroon si kenzie?'' Galit na boses ni Antoinette ang narinig niya.

Kumunot ng husto ang noo niya. Plano ba ng pinsan niyang ipagahasa siya? Tumahip ang kaba sa dibdib niya. Ni halos hindi niya marinig ang usapan nila Antoinette at ang taong hindi niya pa alam kung sino na nasa loob ng comfort room.

''Iyon ang sinabi ng staff na kwarto ni Mr. Claude! At hindi ko alam na fiancee mo ang nandoon!''

Si Taytum ang narinig niya. Nanginginig ang tuhod niya. Iyong kabang nararamdaman niya kanina ay lalong dumoble pa. Hindi niya lubos maisip kung paano nagawang ipahamak siya ni Taytum at kung bakit gagawin ni Antoinette na ipahamak siya? At kay Mr. Claude pa talaga? Sa matandang ipinagkasundo siya ng kanyang uncle? Bakit nila ginagawa iyon? Iyon na ba ang gusto nilang kabayaran sa pagtulong sa kanya? Ganoon ba ang dapat nilang paniningil sa mga utang na loob niya. Kung ganoon ay ang saklap pala! Di sana ay hindi na lang siya nila inampon!

''Bwesit ka talaga! Hayup ka! You ruined my life! You ruined my planned! Stupida!'' Galit na galit na sigaw ni Antoinette ang narinig niya. Sinubukan niyang tignan nangyayari sa loob sa maliit na awang ng pintuan.

Nakita niyang sinampal ni Antoinette si Taytum. Tapos ay may inilabas ito sa itim na bag.

''Baril?'' Nanginginig na boses niyang bulong. Tinakpan niya ang kanyang bibig para hindi makalikha ng kahit na ano mang ingay. Nakita pa niyang itinutok ang baril na iyon kay Taytum. Dinig na dinig niya ang bawat pagkalabog ng kanyang dibdib. Hindi niya malaman kung anong gagawin niya. Kung papasok ba siya para pigilan si Antoinette sa balak niya. O aalis na lang at iwan ang dalawa? Paano kung mapatay ni Antoinette ang kaibigan niya.

Umiling siya. Hindi niya pwedeng hayaan ang kaibigan niya doon, hindi niya pwedeng iwan ang dalawa doon!

Itutulak na sana niya ang pinto nang may malaking kamay ang humila sa kanya. Sa lakas ay napasubsub siya sa malapad at matipunong dibdib ng lalaking iyon.