Hottie Senyor (SSPG)

Simula

Napaatras ako nang makasalubong ko ang sindikatong pinagkakautangan ko ng malaking halaga at kumaripas ako ng takbo. Mag-aalas dyes na ng gabi. Patungo sana ako sa bar na pinagtrabahuan ko bilang isang waitress.

Sa kakatakbo ko ay dinala ako ng mga paa ko sa parking lot sa hospital kung saan ko isinugod si Tiya Miranda. May nakita akong sasakyan na nakabukas ang pinto at dali-dali akong nagtungo ngunit nanlaki ang mga mata ko sa gulat nang bumungad sa akin ang isang matandang lalaki habang n*********l ng kaniyang malaki, mahaba at matambok niyang kargada habang nanonood ng porn—si Sergio Villafuerte, ang mutli-billionaire na negosyante sa bansa. Bahagya itong napahinto sa kaniyang ginagawa at nag-angat ng tingin sa akin. “S-sorry..hindi ko s-sinasadya!” nauutal kong wika, nanginginig ang buo kong tuhod.

Mariin akong napalunok ng laway nang sumirit ang orgasm niya at tumalsik ito pa ito sa kaniyang bibig.

Biglang uminit ang katawan ko sa aking nasaksihan habang nakatitig sa kargada niya. Aakma na sana akong tatalikod ngunit bigla nalang akong hinila nito at mabilis niyang sinira ang pinto ng kotse niya.

Bago ko pa man maibuka ang aking bibig ay sinakop na niya ang labi ko. Habang ang isang kamay niya ay gumagapang sa ilalim ng palda ko. Nakukuryente ako sa ginawa niya at may kung ano akong nararamdamang sensasyon na hindi ko maipaliwanag.

Nagpatianod ko sa halik niya habang hinihimas ang namamasa kong hiwa. “s**t, you're so wet baby!" Turan nito, parang may sariling buhay iyong kamay ko. Hinubad ko ang suot kong pang-itaas at nagniningning ang mga mata niya nang makita ang malulusog kong dibdib.

Walang pag-alinlangan niya itong sinunggaban na nagpabaliw sa akin ng husto. Sa tanang buhay ko ngayon lang ako nakatikim ng ganito kasarap. Iyong sarap na kailanman ay hindi mapapantayan ng anumang pagkain.

Pinatuwad niya ako, kung anu-ano ang ginawa niya habang nakatalikod ako. Nang maipasok niya sa b****a ko ang kaniyang kargada ay napasigaw ako sa sobrang sakit.

“Fvcking shīt, sobrang sikip mo!”

Halos tumulo ang luha mula sa mga mata ko sa ginawa niya. Ngunit kalaunan iyong sakit na nararamdaman ko ay napalitan ng s4rap.

Pabilis ng pabilis ang pagbayo niya halos nilalaro ang aking malulusog na dibdib. Sunod-sunod ang ginawa kong pag-ung0l na halos ayoko ng tumigil pa siya.

Hanggang sa naramdaman ko nalang na malapit na akong malabasan. “Wag mong pipigilan ilabas mo!” turan niya pa.

At hindi ko nga ito napigilan, lumabas nga ito. Mariin akong napakapit ng husto sa upuan.

--------

Maya-maya pa ay biglang nabasag ang salamin ng binata ng kotse niya at nanginig ang buo kong katawan nang bumungad ang mukha ni Aaron sa akin—ang miyembro ng sindikato na pinagkakautangan ko.

At hinatak ako nito palabas ng kotse. Samantalang pinaulanan ng mga kasama niya ang kotse ng matanda. Sa daming bala na tumama sa kotse nito ay paniguradong patay na ito. Nagtakbuhan ang mga tao sa takot na madamay.

“Saan moko dadalhin?!” umiiyak kong tanong habang hinihila ni Aaron ang buhok ko papasok sa isang itim na Van.

“Ilang taon kong gustong maangkin ang katawan mo pero isinuko molang sa matandang iyon?! Napakalandi mo talagang babae ka!” sinampal ako nito ng malakas na halos ikatabingi ng mukha ko.

At sinikmuraan ako nito. Sa sobrang lakas ay nawalan ako ng malay. Paggising ko ay nasa madilim na akong silid habang nakagapos ang paa't kamay ko sa isang silya.

Pilit akong kumawala pero bumukas ang pinto at niluwa nito si Aaron na may dalang tray. Kaniya itong inilapag sa harap ko. “Eat!” utos niya ngunit umiling-iling ako kaya't isang malakas na sampal ang iginawad niya sa akin.

“Sabing kumain ka!” sigaw nito sa akin habang sinasakal ako. Halos hindi ako makahinga. Ito na ata ang katapusan ko.

Ngunit nabitawan niya ako nang makarinig kami ng sunod-sunod na pagputok ng baril. Agad siyang tumayo at dinukot ang baril sa loob ng jacket niya. “Wag mong susubukan na mag-ingay papatayin talaga kitang babae ka!

Lumabas na siya ng kwarto at naiwan ako. Sinubukan kong kumawala sa pagkakagapos ng paa't kamay ko ngunit masyadong mahigpit ang pagkakatali.

Maya-maya ay biglang bumukas ang pinto. Isang pigura ng matanda ang bumungad sa akin. “Tulong! Tulungan moko!”

Bago paman makalapit sa akin iyong matandang lalaki ay nawalan na ako ng malay.

PAGGISING KO ay nasa loob na ako ng hospital, agad akong napabalikwas ng bangon at inilibot ang aking paningin. Ilang sandali pa ay may pumasok na doktor ngunit napukaw ang atensyon ko sa lalaking nakasunod rito—ang matandang lalaki na nakaangkin sa aking pagkabirhen.

Ngunit paano siya nabuhay? Kitang-kita ng dalawa kong mga mata no'ng pinaulanan ng bala ang kotse niya kung saan siya naroon ng mga tauhan ni Aaron.

“Mabuti't gising kana, Miss Alice!” baritonong turan nito sa akin. Kilala niya ako?

Pero hindi ako nagpakilala sa kaniya no'ng gabing iyon. Paano niya nalaman ang pangalan ko? Pagkatapos akong suriin ng doktor ay nagpaalam na ito at lumabas.

“How did you know my name?”

May dinukot siya sa loob ng kaniyang bulsa—iyong pitaka ko. At inabot niya ito sa akin.

“That why i know you, Miss! At wag ka ng mag-alala pa sa kalagayan ng Tiya Miranda mo dahil pinaschedule ko na ang operasyon niya. Sagot ko na lahat ng gastusin niya rito sa hospital ko!”

Hospital niya pala itong pinagdalhan sa akin? Napahagulhol ako ng iyak nang marinig ang sinabi niya. Si Tiya Miranda nalang kasi ang tanging mayroon ako.

“S-salamat,”

Siya kay iyong matandang lalaki na biglang pumasok sa kwarto kung saan ako ginapos ni Aaron? “Pagkalabas mo ng hospital ay sasama ka sa akin sa mansyon.”

“Po?” naguguluhang tanong ko.

Ngumiti siya sa akin. “All I want is your safety. At ligtas ka sa puder ko, Miss Alice!”

Kung sabagay, posibleng babalikan ako nong dem0nyong Aaron na iyon at baka sa susunod ay papatayin na ako nito. Pero ako ang kapalit ng lahat?

“Are you hungry? Magpapadeliver ako ng pagkain dito para sayo.”Tanging pagtango lamang ang nagawa ko.

“About your Tiya, pwede siyang tumira sa mansyon kung gusto niya.” Dagdag niya. Nag-alala kasi ako kay Tiya Miranda, paano kung siya ang balikan nong Aaron na iyon? Ayoko siyang madamay sa gulong pinasok ko.

Dinukot niya sa loob ng bulsa niya ang kaniyang selpon at may tinawagan. “ASAP!” at ibinaba na niya ang tawag.

At bigla nalang sumagi sa isipan ko iyong nangyari nong gabing iyon. Kinse minutos ang lumipas ay may kumatok. Siya na mismo ang nagbukas. May dala na siyang paperbags.

Isa-isa niyang binuksan ang paperbags at bumungad sa akin ang iba't-ibang klase ng pagkain. Sa hitsura palang nito ay paniguradong mahal ang mga ito.

“Para sayo lahat iyan!”

Kukuha na sana ako nang pigilan niya ako. “Let me do this!” siya na mismo ang sumubo sa akin ng pasta.

Nanlaki ang mga mata ko sa gulat nang inilapit niya ang mukha niya sa akin at dinilaan ang aking ibabang labi. Napatulala ako sa ginawa niya. “May sauce kasi ng pasta,” turan niya pa.

“Sayang kasi,” dagdag niya pa.