Gözlerimi açtığımda yanımda Murat yoktu.
Bir an nerede olduğumu hatırlayamadım. Odanın duvarları bile yabancıydı. Saate baktığımda 1’i geçmişti, ama hâlâ uykumun ağırlığı üstümdeydi. Sonra o ses…
Silah sesleri.
Kafamın içinde yankılandı, mideme kramplar girdi. Nefesim kesildi. Ellerim titredi, gözlerim doldu. Ne kadar bastırsam da yaşlar kendini bıraktı.
Yataktan kalktım. Ayaklarım soğuk zemine değince irkildim. Üzerime Murat’ın giydirdiklerinden kurtulmak ister gibi hışımla çıkardım hepsini, dolaptan ilk bulduğum kıyafetleri geçirdim üstüme.
Kapıya yöneldim. Elim tokmağın üzerindeydi ki, fark ettim.
Kapı zaten açıktı.
Bir an öylece dondum.
Kalbim deli gibi çarpıyordu.
Sessiz adımlarla dışarı çıktım, merdivenlerden aşağı indim. Evin her köşesi sessizdi, rahatsız edici bir sessizlik.
“As
