AZRA
Dudakları dudaklarımdayken zaman diye bir şey kalmadı. Sanki her şey sustu, sadece kalbimin gürültüsü vardı. Nefesim ona karıştı, düşüncelerim dağıldı. Öfke, arzu, yıllardır içimde biriken ne varsa… hepsi aynı anda yüzeye çıktı.
Cevat beni kendine biraz daha çekti. Sesini duydum; dudaklarımdan ayrılmadan, neredeyse fısıltıyla:
“Bırakmak istemiyorum…”
“Sana dokunmak, seni hissetmek… başka hiçbir şeye benzemiyor.”
“Beni delirttin Azra.”
Sesinde kontrol yoktu artık. Bu beni hem sarstı hem de daha çok yaklaştırdı. Ben de ona karşılık verdim, çünkü kaçmak artık daha ağır geliyordu. Ama tam o anda, içimde yıllardır susan bir parça bağırdı.
Bir an durdum.
Alnımı onun omzuna dayadım. Nefesim titriyordu.
“Cevat…” dedim, sesi zor çıkan biri gibi.
“Çok hızlı gidiyoruz.”
O durdu. Bakış
