"You should have called me. Solo ka na namang kumain." untag ni Zeke kay Wenggay. Naupo ito sa harapan at inilapag ang tray ng pagkain. Ni hindi na nagabalang itaong kung gusto ba itong makasabay ni Wenggay na kumain. Bilib siya sa pang-amoy nito. Paano nito nalaman kung saan siya kakain ng tanghalian? Malayo iyon sa opisina nila kaya isa iyong malaking palaisipan.
Kinakabahan na naman si Wenggay. Wala na. Tuluyan nang bumalik ang damdamin ni Wenggay kay Zeke pero hindi gaya noon, alam na niya kung paano iyon itatago.
Wenggay needed to think everything. Hindi komo na-realized ni Wenggay na mayroon pa rin siyang feelings para kay Zeke ay okay na. No. She needed to be careful this time. Hindi maiaalis ang katotohanang nasaktan siya ni Zeke noon. Paano kung maulit iyon ngayon?
"Paano mo na
