Korku dolu bakışlarım kapının önünde eli kapı kulbunda kalmış olanları anlamlandırmaya çalışan bakışlarıyla yüzüme bakan babamın üzerinde gezindi. Ben ne diyeceğimi bilemediğim için konuşamazken aramızda hemen toparlanıp cevap veren kişi Alçin abla olmuştu.
"Hayatım, sen niye çocuklarla özel konuşmamızı dinliyorsun. Çocuklar bir konu hakkında takılmışlar benim düşüncemi öğrenmek istemişler Akel de olayı anlatıyordu sen de o arada geldin. Ne duydun?" dedi oturduğu yerden kalkıp babamın yanında ilerlerken babamın yanına gelen eşine çevirdiği bakışlarıyla biraz rahatlasamda hala konuşmalarımızı en başından itibaren mi duydu yoksa sadece bir kısmını mı duyduğunu bilmediğim için kalbim korkuyla göğüs kafesimi dövüyordu. Babam sonunda konuşma kararı alınca dikkatle onu dinlemeye başladım.
"Ake
