CHAPTER 7
1746 Words
AMAYA SHANNEL POV
"AYAN! GANIYAN TALAGA kapag mga palengkera. Deserve mapahiya."
"Buti nga."
"Iskandalosa kasi."
Ilan lang sa narinig ko mula sa mga taong nakikiusyuso sa pag-iiskandalo ni Ate Verlyn.
"Hindi pa tayo tapos, Amaya." Banta niya habang matalim ang tinging ipinupukol sa akin. "Hindi pa ako tapos sa 'yo. Hindi ako papayag na back to normal na ang buhay mo habang posibleng makulong ng panghabambuhay ang kapatid ko dahil sa 'yo--"
"Leave." Maawtoridad na putol ni Atty. Nick sa pagsasalita ni Ate Verlyn.
"Huwag kang makialam dito--"
"I said leave. Or gusto mong kasuhan pa kita ng assault bago ka umalis?" Pagbabanta nito, matigas na tono.
"Tinatakot mo ba ako?"
"No. Sinasabi ko lang kung anong puwedeng mangyari sa 'yo dahil sa pag-iiskandalo mo rito. Hindi ka lang nag-iiskandalo, nanakit ka pa."
Hindi niya pinansin ang sinabi ni Atty. Mukhang hindi niya rin kilala kung sino ang taong kaharap nito. Sa akin pa rin nakatutok ang matalim niyang mga mata.
"Hindi pa ako tapos sa 'yo. Hindi pa, Amaya." Iyon lang at tumalikod na siya, saka humakbang paalis.
Buong akala naming lahat ay aalis na talaga siya, ngunit bigla siyang humarap sabay hagis ng kung anong napulot niya sabay hagis sa direksyon ko.
Sobrang bilis ng mga pangyayari. Bago ko pa man mailagan ang ibinato niya, tinamaan na ako sa gilid ng noo ko. Agad kong kinapa ang tinamaan kong noo, pagtingin ko sa kamay ko, may dugo.
"Amaya!" Gulat na bulalas ni Atty. Nick. "Damn, you're bleeding! s**t!" Malutong na pagmumura niya, saka inutusan ang dalawang lalaking kadarating lamang na huwag hahayaang makaalis si Ate Verlyn.
"Yes, Boss. Kami na po ang bahala sa kaniya," anang isa sa dalawang lalaki.
"Thank you," pasalamat pa niya bago ako hinawakan sa siko ko.
"Wait--"
"Let's go." Iyon lang at halos hilahin na niya ako papasok ng restaurant.
Ngunit bago pa man niya ako tuluyang maipasok sa loob, narinig ko ang malakas na sigaw ni Ate Verlyn na kesyo malandi raw ako kaya muntik nang ma-rape.
Nasaktan ako. Para siyang hindi babae kung makapagsalita sa akin nang gano'n.
"Huwag kang lalabas dito. Understood?!" May bahid ng galit at awtoridad na utos ni Atty. Nick nang madala ako sa opisina ko.
"Understood?!" Ulit niya nang hindi ako sumagot. Sa mahapdi kong noo kasi nakatuon ang atensyon ko. "Amaya."
Tango lang ang isinagot ko sa kaniya.
"Damn her!" Malutong niyang pagmumura habang nakatingin sa noo ko na ngayon ay walang tigil sa pagdurugo. "Masakit? Gusto mo bang dalhin kita sa hospital?"
Natigilan ako. Bigla kasing huminahon ang boses niyang kanina lang ay puno ng bagsik.
"Amaya." Untag niya nang hindi agad ako nakasagot.
"Hindi na. Maliit lang naman 'to."
"Maliit nga, pero madugo."
"Hindi na." Nakita ko ang pagdaan ng inis sa mukha niya nang inilayo ko sa kaniya ang noo ko. Hahawakan niya kasi sana, pero umiwas ako.
Pumalatak ito. Mahinang nagmura, saka umalis at malakas na isinara ang pinto ng opisina ko.
Hindi pa natatagalan nang muling bumukas ang pinto, pumasok si Carmel--ang isa sa staff ko. Bitbit niya ang aming medicine kit dito sa restaurant.
"Ma'am, lalapatan ko lang po ng first aid ang sugat n'yo, ha?" Magalang na paalam niya sa akin.
"Ako na lang, Carmel." Presenta ko, pero hindi siya pumayag. Kabilin-bilinan daw ng boss namin na siya ang maglilinis ng sugat ko.
Wala na akong nagawa kundi ang pabayaan siyang linisin ang sugat ko.
"Ouch! Mahapdi. Dahan-dahan lang." Napapangiwi kong reklamo.
Mahapdi kasi at makirot.
"Hindi naman malaki ang sugat n'yo, Ma'am, pero medyo malalim at madugo po." Komento niya.
"Kaya nga, eh." Nasabi ko na lang, saka nahulog sa malalim na pag-iisip.
Hindi ako makapaniwala na magagawa sa akin ito ni Ate Verlyn. Iyong murahin, puwede ko pang paniwalaan na kaya niyang gawin. Pero 'yong saktan ako intentionally ay ibang usapan na.
Hindi ko in-expect na aabot siya sa ganito dahil sa galit sa akin.
"Ma'am, mawalang-galang na po, pero paano n'yo po natagalan?" Mayamaya ay usisa ni Carmel.
"Natagalan ang alin?"
"Iyong gano'ng pagtrato po sa inyo ng ate ni Sir Anthony? Hindi lang niya kayo basta ipinahiya, sinaktan ka pa niya, Ma'am."
Ngumiti lang ako, hindi na nagkomento dahil ayoko nang palalain ang sitwasyon. Kahit papa'no, gusto kong unawain si Ate Verlyn dahil kagaya niya napu-frustrate din naman ako sa pagkakakulong ni Anthony.
"Mahal na mahal n'yo po talaga si Sir Anthony, Ma'am, ano?"
Napangiti ako. "Oo naman. Hindi naman kami aabot ng tatlong taon kung hindi ko siya mahal, eh."
"Pero paano 'yon, Ma'am?"
"Ang alin?"
"'Yong sitwasyon n'yo po, Ma'am. Kasi hindi n'yo pa po asawa si Sir Anthony, pero kung itrato kayo ng pamilya niya, kakaiba. Buti hindi n'yo po naisip na makipaghiwalay kay Sir Anthony noon pa."
"Mahal ko, eh."
"Kahit gano'n sa inyo ang pamilya niya?"
Hindi na ako nagulat sa sinabi niya. Hindi naman lingid sa kanila ang relasyon ko kay Anthony dahil araw-araw ay siya ang taga-sundo at taga-hatid ko. Hindi rin lingid sa kanila na may pagkakataong pamilya ni Anthony ang dahilan ng minsang pag-aaway namin. Dahil kagaya ng sinabi ko, may ibang babae silang gusto para kay Anthony.
Saksi ang mga kasamahan ko sa trabaho sa ups and downs na relasyon namin ni Anthony. Pero ni minsan, hindi kami nauwi sa hiwalayan. Palagi naming inaayos.
"Sapat na ba ang pagmamahal para mag-stay ka sa isang relasyon na maraming kontra, Ma'am?"
"Oo naman." Walang gatol na sagot ko.
"Kahit po ayaw sa inyo ng pamilya ni Sir Anthony?"
Nagkibit-balikat ako. "Hindi naman sila ang pakakasalan ko kung sakali, Carmel. Alam ni Anthony ang sitwasyon namin ng pamilya niya kaya sigurado ako na once na bumuo na kami ng pamilya, hindi niya ako ititira sa bahay na kasama ang pamilya niya."
"Pero kahit na po, Ma'am. Kapag mag-asawa na kayo ni Sir Anthony, mas magkakaroon na sila ng access na manghimasok at makialam."
Umiling ako. "May tiwala ako kay Anthony. Alam kong hindi siya papayag na gawin 'yon ng pamilya niya sa aming dalawa. Mahal niya ako, Carmel. Mahal namin ang isa't isa. At naniniwala ako na itong mga pinagdadaanan namin ngayon ang mas magpapatibay sa relasyon naming dalawa."
"Grabe, Ma'am. Sa 'yo na talaga ang korona. Super love mo talaga si Sir Anthony. Nakaka-proud dahil hindi lahat ng babae ay kayang gawin ang ginagawa n'yong pananatili sa piling niya kahit maraming kontrabida. Kasi ako, Ma'am, hindi ko kaya 'yan. 'Yong mag-stay sa isang relasyon na maraming stress ba. Kasi 'di ba? Kaya ka nakipagrelasyon kasi gusto mo 'yong inspiration."
"Kasama 'yon sa relasyon Carmel. Trust me, boring ang relasyon kapag puro saya lang."
"Okay na ako sa boring kaysa sa stressful na relasyon, Ma'am."
Tuloy ang pag-uusap namin ni Carmel habang nilalapatan niya ng first aid ang sugat ko. Paulit-ulit niyang sinasabi na kung siya raw ang nasa sitwasyon ko at gano'n ang pamilya ng boyfriend niya, stop na. Tatakbo raw siya palayo, agad-agad.
"S'werte lang ni Sir Anthony kasi mahal na mahal mo siya, Ma'am."
"S'werte din ako sa kaniya dahil mahal niya ako, Carmel. Kaya handa kong gawin ang lahat para sa kaniya, para makalaya siya at matupad namin ang mga plano namin na ilang taon naming binuo."
"Hayss. Pag-ibig nga nama--" tumigil ito sa pagsasalita nang mapatingin sa gawing pinto.
Kumunot ang noo ko nang mapansin na parang nagpipigil ito ng kilig.
Lumingon din ako. Para lang makita ko ro'n si Atty. Nick. Nakatayo habang seryoso ang mukha. Kung gaano na siya katagal ro'n, o kung narinig ang usapan namin ni Carmel, hindi ko alam.
"Ma'am Maya, okay na po." Tukoy niya sa paglilinis ng sugat ko, nalagyan na rin niya ng bandage.
"Thank you, Carmel."
"You're welcome, Ma'am." Dinampot nito ang medicine kit na muntik nang mahulog dahil natataranta ito.
"Okay ka lang, Carmel?"
"Opo, Ma'am."
"Ba't nanginginig ka? Gutom ka ba?"
Lumapit siya sa akin at bumulong. "Hindi ako gutom, Ma'am. Grabe kasi 'yang new boss natin, nakakapanginig ng tinggil. Ang guwapo! Ang hot! Siya ang tunay na example ng TDH, Ma'am. Tall, Daks, and handsome!" Impit na sabi niya, kilig na kilig.
"Carmel!" Saway ko, "baka marinig ka."
"Single pa kaya siya, Ma'am?" Bulong niyang tanong.
"Aba, malay ko. Sa kaniya mo itanong."
"Soon. Kapag close na kami--" Malakas na tikhim ang pumutol sa pagbulong ni Carmel sa akin.
Pulang-pula ang mukha nito, saka nagpaalam na sa akin na aalis na. "M-Mauna na po ako, Ma'am."
"Sige. Thank you ulit."
Tumango ito at naglakad palapit sa pintuan kung saan naroon ang boss daw namin. Nakapagtataka dahil hindi ko alam na iba ang may-ari nito. Akala ko si Mr. Chen pa rin, hindi na pala. Kung kailan pa nagpalit, hindi ko rin alam dahil kababalik ko lang sa trabaho ngayong araw.
Kababalik ko lang, pero ganito na agad ang nangyari. Medyo kabado ako dahil baka sa nangyari ay tanggalin ako nito sa trabaho ko. Hindi ako puwedeng mawalan ng trabaho dahil ngayon ko ito mas kailangan.
Nang makalabas si Carmel, isinarado nito ang pinto, saka naglakad palapit sa akin. Kinakabahan ako dahil madilim ang kaniyang mukha.
Tumayo ako at humingi ng paumanhin sa nangyaring gulo sa labas kanina.
Hindi siya umimik.
"Hindi na po mauulit 'yon--"
"Let's not talk about it." Putol niya sa sasabihin ko.
"Pasensya na po."
Bumuntong-hininga ito bago nagsalita. "Kailangan ko pa bang ipakilala sa 'yo ang sarili ko?"
"As my new boss? Siguro po. The last time I checked, si Mr. Chen po ang boss namin. Hindi po yata ako na-inform na iba na ang may-ari nito."
"Then let me introduce myself, I am Nicholas San Martin, the new owner of this chain. Your new boss." Pakilala nito sa sarili, saka naglahad ng kamay.
Bilang respeto sa bagong may-ari, tinanggap ko ang pakikipagkamay niya. "Nice to meet you, Sir."
"Yeah, definitely. Nice to see you again, Amaya."
Binawi ko ang kamay ko nang pisilin niya 'yon. "Kung wala na po kayong sasabihin, lalabas na po ako."
"Magtatrabaho ka pa rin after what happened? Wala kang planong umuwi? At magpahinga?"
"No, Sir. I'm okay."
"Are you sure?"
"Yes."
Tumango-tango ito. Nasa may pintuan na ako nang muli siyang magsalita. "By the way, I'm still single."
Mabilis ang ginawa kong paglingon. "Hindi ko po itinatanong, Sir."
Ngumiti ito. "Yeah. Para lang alam mo."
Kumunot ang noo ko. Interesado ba ako kung single ka? Mukhang nabasa niya ang nasa isip ko dahil sa kasunod niyang sinabi.
"Baka lang magtanong ulit 'yong staff mo. At least, may isasagot ka na. I'm still single... Single for now."
- Writer
