DİLAN
Hayatımın en güzel iki haftasını geçirmiştim. Daha doğrusu üç hafta... Bir hafta da çiftlikte kalmıştık Baran şirkete Çiftlikten gidip işlerini yapıp geri dönüyordu. Sonunda şirketi Ahmet’e bırakabileceği hale getirmişti de biz de İstanbul’a gelmiştik. Baran’la bu ezberlediğim şehirde daha önce olmadığım kadar eğlenerek gezmek en güzel şeylerden biriydi sanırım. Yüzlerce kez gördüğüm sahil, boğaz, Galata, kız kulesi, adalar ve İstanbul’a ait her yer bambaşka anlamlara bürünmüştü sanki.
Ben İstanbul’un her rengini gördüğümü sanmıştım bu yaşıma kadar. Siyahın en koyusuna gecelerde tanık olmuştum, denizin em mavisini boğazda görmüştüm, sarının en sıcağını adalarda, beyazın en temizini kışın karlar altında görmüştüm. Ama kırmızı... İşte onu Baran’la keşfetmiştim. Aşkın en güzel halle
