DİLAN
Çiftlikten ayrılmamın üzerinden iki saat geçmişti. Beni evimin sokağında bırakmıştı. Herşey kesinleşmeden birilerine görünmek istemiyordu. Bir şey söylememiştim. Zaten onunla yan yana olmak adına bir derdim yoktu. Çiftlikte yeterince korkmuştum ondan. Aslında bilmediğim bir şey söylememişti bana. Töre demişti o da, aynı diğerleri. Aslında şimdi düşününce korktuğum o değildi. Ben törelerden korkuyordum. Şimdiye kadar töreler adına hiç iyi şeyler duymamıştım. Hepsi kan ve şiddet içeriyordu. İşte bende bundan korkuyordum. Ben bu taz şeylere alışkın değildim ki?
Gelmeden önce kimliğimi Baran’a vermiştim. Hemen işlemlere başlayacağını söylemişti. Aslında bunun ne kadar hızlı bir karar olduğunu biliyordum ama elimden bir şey gelmiyordu. Bir yanda Kadir, diğer yandan Baran... Aklım allak
