Keehana
Ang creepy naman nito. Madilim na madilim kasi ang mukha nito at nakasuot ng uniporme ng sundalo. Nakadagdag ng kilabot dito ay ang bitbit nitong mahabang baril. Hindi ko gusto ang awra nito base pa lamang sa litrato.
“Yup. Naka-destino siya ngayon sa isang lalawigan sa Mindanao kaya wala siya rito,” aniya at isinabit sa balikat ang pamunas nang matapos patuyuin ang buhok ko.
“Talaga? Pero bakit ganiyan kadilim ang mukha niya? Parang laging may galit ang kapatid mo sa mundo,” tanong ko pa. Para ngang mas nakakatakot ito kaysa kay Al. Tama nga ang kasambahay ni Al sa sinabi noon.
Hindi ko maisip na balang-araw ay makikita ko ito.
Tumawa ito kaya napangiwi ako.
“No, tahimik lamang ang kapatid ko na ‘yan. Kaya lang mukhang galit iyan diyan ay dahil nakipaghiwalay sa kaniya
