Kinabukasan ay sabay kaming bumaba ni Chuck sa lobby. May sorpresa raw siya sa akin at doon na lang daw namin hintayin. Paglabas namin ng elevator ay nag-ring ang cellphone ni Chuck. Sinagot niya iyon kaya nauna na ako. Umupo ako sa sopa at ipinasyang doon na lang maghintay.
"Good morning, Ligs." Napalingon ako nang marinig ang aking pangalan. Nasa gawing likuran ko si Jackson, kakaiba ang ngiti nito na aking ipinagtaka. Sa edad kong treinta y tres, gamay ko na ang mga ngiti na katulad ng sa kaniya. Umupo ito sa pang-isahang sopa sa gawing kaliwa ko at hindi maalis ang pagkakatitig sa akin. "Where's Chuck?"
"May kausap sa phone. Parating na rin 'yon," pormal kong tugon. Pinagmasdan ko ang mga tao sa paligid na abala sa kani-kaniyang gawain. Mga taong papasok para magcheck-in at mga staff
