สุชาติออกไปแล้ว ร่างเล็กได้รูปก็อ่อนแรงแทบจะยืนไม่ไหว
ยุทิตย์รีบโอบประคองร่างบางที่ซวนเซ รีบเอาปืนยัดใส่กระเป๋า “ไหวมั้ย”
“ไม่เป็นไรค่ะพี่เป้ แฟนแค่ช็อกนิดหน่อยเท่านั้น” เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย ผิดกับตอนที่พูดกับสุชาติ ที่ต้องแสดงให้มันเห็นว่าเธอไม่ได้กลัวมันเลยสักนิด
“ไม่เป็นไร พี่ว่าตอนนี้หนูแฟนคงอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว มันไม่ปลอดภัย พี่ว่าหนูเก็บเสื้อผ้าไปอยู่กับน้องปลายก่อนดีกว่า รอจนกว่าแม่จะออกจากโรงพยาบาลค่อยคิดอีกทีว่าจะเอายังไง แต่ตอนนี้ไม่ว่าหนูจะเห็นด้วยหรือไม่ พี่ก็ไม่ยอมให้หนูอยู่ที่นี่คนเดียวเด็ดขาด”
หญิงสาวรู้สึกดีที่มีเขาคอยห่วงใย แล้วยังคำพูดที่เขาเรียกแทนตัวเธออย่างอบอุ่นนั่นอีก ฟังแล้วรู้สึกใจฟูเหลือเกิน เหมือนน้องสาวที่ได้รับการปกป้องจากพี่ชายก็ว่าได้
“ก็ได้ค่ะ งั้นพี่เป้นั่งรอแฟนแป๊ปนะคะ แฟนขอเก็บเสื้อผ้าก่อน”
“ตามสบายเลย พี่จะนั่งรอที่นี่แหละ” เขาเดินไปยืนตรงห
