“VINCE, dahan-dahan lang,” impit na saad ko. Mahigpit akong yumakap sa kanya sa takot na maghiwalay ang katawan naming dalawa. Bagama’t naka-lock ang pimto ng opisina niya ay hindi ko pa rin maiwasang mag-ingat. Natatakot ako na baka may makarinig sa mga kumakawalang ungol sa bibig ko.
Tinupad ni Vince ang napag-usapan naming dalawa. Sa tuwing sasapit na ang lunch time ay pasimple na akong nagtutungo sa opisina niya. Gumagawa na lang ako nga kahit anong alibi sa kaibigan at kasamahan ko sa trabaho na sina Catherine at Jessica upang hindi sila magtampo. Hindi kasi sanay ang mga ito na hindi ako nakakasabay sa pagkain during lunch. Isang oras naman ang lunch break namin subalit kung minsan ay hindi pa sapat dahil tumatagal kami sa loob ng banyo – katulad na lang ngayon.
“Ahm, hmp,” tangin
