"Derin bir hayal kırıklığı ruhum
Bedenim aksak
Tenim kül rengi
Ben heves edilen her şeyin
Uğurlandığı son durak."
Hayal kırıklıkları bazen fiziksel bir yaradan daha fazla acıtıyor insanın canını. Tam bir şeye, birine kapılıyor ve onun sizi asla yanıltmayacağına dair keskin duygular ediniyorsunuz ama o keskinliğin dönüştüğü hayal kırıklığı ruhunuzu yara bere içinde bırakıyor.
Ada'dan döndüğümüz günden sonra bir müddet her şey olağan akışında devam etmiş ve Korhan yine her gün fakülte çıkışında beni beklemişti. Yurdun son giriş saatine kadar ekseriyetle birlikte olurduk. Son dönemde olmam hasebiyle yazılı sınavlar yerine staj notları önemli olduğu için diğer bölümler gibi kitap başında ders çalışmam gerekmiyordu. Artık bahar havası kendisini ciddi ciddi hissettirmeye başladığı için de
