Sanki görünmez bir ip boğazımda sıkı bir düğüm olmuş ve kimsenin, hiçbir sözün çözemeyeceği hale gelmişti. Günlerdir bu can alıcı hisle boğuşuyordum. Leyla'nın sözlerinden sonra kendime tutunacak bir yer aramış, bulamayınca da bedenimi olduğu yere bir külçe gibi bırakmıştım. Nasıl olurdu böyle bir şey? Daha bir gün önce bana olan aşkından bahseden adam bana bunu nasıl yapardı? Üstelik sebebini bana açıklama zahmetinde bile bulunmamıştı. Salih beyi telefonda onunla kavga ederken görmüştüm birkaç kez. Ne konuştuklarını merak etsem de sormak gelmedi dilimden. Bu kadar kolay mıydı bir insanı yarı yolda bırakmak?
- Suzan Hadi abicim bir iki lokma birşey ye. Hastaneye birlikte gidelim.
- Sağ olun ama içim almıyor bir türlü.
- Bak anlıyorum, kolay değil yaşadıkların ama artık önüne bakmalısın.
