Malakas na tawa ni Tita Lucila ang pumuno sa condo unit namin ni Jaze, tawang di ko maalaman kung natutuwa ba o nang-iinsulto, "You? Divorcing my son? Marunong ka pala magbiro?"
Tumawa rin ako, pero this time, pinaramdam ko talagang tapos na ako. "Yon na nga po, di ako marunong magbiro."
Napawi ang tawa ni Tita Lucila, napalitan ng mas seryosong ekspresyon. "Hindi mo kayang i-divorce ang anak ko,"
"Surprise, kaya ko po pala," sabi ko, habang pumapatak ang mga luha ko.
Umamba na naman ito ng sampal, pero inunahan ko na. "Bakit mo ginawa yon?!!! Ang kapal ng pagmumukha mO!!!" gulat na gulat na sigaw ni Tita Lucila.
Kita ko ang galit at pagkadismaya sa mga mata nito. Hindi ko alam kung paano ko sasagutin ang tanong nito. Bakit nga ba? Ni minsan di ko talaga naisip na makakasampal ako ng
