Marrying My Enemy

Chandria's POV Oh my gosh!! Ayoko pa ikasal!! Hindi ko sinasadyang marinig ang usapan nila mom and dad kanina sa room ng library namin dito sa aming mansyon. Ehh kasi naman,I was looking for mom kanina kasi may itatanong sana ako about something pero napunta ako dito sa pintuan ng library when I heard my mom and dad arguing. Hindi ko pa maintindihan nung una, pero nung narinig ko yung pangalan kong binanggit ni dad na ikakasal daw ako sa anak ng business partner na kaibigan nya ay parang may namuong galit sa dibdib ko para kay dad. How dare he! (charot daddy hehe) Hindi man lang ba nya tatanungin kung gusto ko bang ikasal sa anak ng kaibigan nya? For our company's sake! Bakit ako pa? Ay oo nga pala ako lang ang anak nilang babae. Eh si kuya? baka may anak na babae yung business partner ni dad a.k.a "his friend". ihh nakakainis!! I ran to my room and locked it. I went to my bedroom and I sat on it. Are they serious? Am I going to marry now? Omgg!! I can't! Ayoko! I'm old enough naman na pero ayoko paring ikasal nohh. Eh hindi ko nga kilala yung ipapakasal nila sakin. Nag muni muni muna ako sa loob ng kwarto ko while reminiscing the incident earlier in the library room. I heard a knocked behind my door and my mom came in. "Hey sweetheart" my mom sweetly said with a smile but her smile didn't reach her eyes. Nagtataka sya nang makita nya akong nakasimangot nung pumasok sya sa loob ng kwarto ko. Alam ko na kung ano ang pinunta ni mom dito. "Wag ka sanang magagalit samin ng dad mo,anak" she started. Hindi na'ko nagulat nung sinabi nyang ikakasal na 'ko at sa anak ng business partner o kaibigan ni dad. "Your dad and his friend has a plan to marry you his friend's son,anak" Hindi pa 'ko naniniwala kanina nung narinig ko ang mga salitang yon sa library but when my mom said it, parang ayoko. Ayokong tanggapin. My mom explained it to me na we have a problem about our company. Bumabagsak na kasi ito at nawawalan na rin ng mga investors. But dad have a good friend na mayaman at matulungin na may kilalang tanyag na mga kumpanya dito sa bansa at sa ibang mga bansa. Nag iisa lang daw kasi ang anak nilang lalake at suwail pa ito. Kaya nung nalaman ng kaibigan ni dad ang nangyare sa kumpanya ay hindi sya nagdawalang isip na tulungan ang kumpanya namin pero kapalit ang ipakasal ako sa anak nilang lalake. Napaiyak na lang ako sa aking mga nalaman. I cried at my mom's shoulder. She just hug and hushed me and say comfort words. Umalis na si mom para daw kausapin si dad about something pero eto parin ako,umiiyak. Sinabi din ni mom na bukas ko daw imemeet yung soon to be my husband. Ayaw ko man pero wala na 'kong magagawa. Gusto ko sanang kumontra about sa kasal thingy pero natatakot ako kay dad. Para na rin may maitulong ako sakanila hindi lang sa pagwaldas ng mga pera nila. ****************** Nagising ako sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko. Agad kong idinilat ang mga mata ko at bumangon. Niligpit ko na aking higaan at pumasok sa banyo upang mag sa aking daily routine. Pagkatapos kong mag hilamos at mag toothbrush ay naalala ko ang narinig ko kahapon. Ikakasal na 'ko sa taong hindi ko man lang kilala. And today is the day na imemeet ko yung pamilya at ng pakakasalan ko.I feel nervous everytime na naaalala ko yung sa about pag memeet namin ng magiging asawa ko raw. I went downstairs and dumiretso nako sa dining room para sa almusal. I saw my mom eating already and my dad was reading a newspaper while sipping on his cup na naglalaman ng kanyang favorite black coffee. Si kuya naman ay busy sa cellphone nya habang kumakain. Umupo ako sa katabing upuan ni kuya at kumuha ng pagkain. Walang imikan ng nagsimula na 'kong kumain. My mom cut the silence with asking me. "Are you ready for later, sweetheart? Tumingin si dad at kuya sakin. Mukhang alam na ni kuya ang tungkol sa mangyayari saken,about sa kasal. Tumingin naman ako kay dad at kuya bago sagutin ang tanong ni mom. "Uhh,Yes mom" I answered with small smile. Narinig ko naman na bumuntong hininga si kuya sabay lapag ng kutsara at tinidor nya sa plato nya. "You don't have to do that,Chan" my brother Kael suddenly said. I just shrugged and finish my food. Nagpaalam na'ko sakanila para mag ayos at mag ready para mamaya. The meeting was on 11am later sa isang sikat daw na restaurant na isang pag aari ng kaibigan ni dad. 7am pa lang naman kaya may apat na libreng oras pa 'ko. I text my friend,Lisa,to inform her na ikakasal na'ko. She was shocked about it and sabi nya na noon hindi man lang ako ng boyfriend or something pero ngayon ikakasal na. Tinawanan ko lang ang mga pinagsasabi nya pero napansin ko pag aalalang emosyon nya para sakin. She knows na ayoko pang pumasok sa isang relasyon pero ngayon, ikakasal na 'ko. Haist. An hour later, nakaligo't naka ayos na din ako. I wear my simple dress and flat sandal. Nag light make up na din ako for my face. Hindi na'ko nag pusod at kinulot na lamang ang aking buhok sa dulo nito. I faced at the mirror in my room and I saw a gorgeous girl and that's me. I see my mom in me everytime na nag sasalamin kami. Para kaming kambal kung tutuusin. Nakarinig ako ng katok sa pintuan ko. Pinapasok ko ang kumakatok at my mom came in with her simple floral dress with her accessories. Lumapit naman sya saakin at pinuri sa ganda ko. Syempre naman nohh, hindi lang kayo ang maganda kundi ako din. "You're so beautiful,hija" Ani nito sakin. I smiled at her and said my thank yous. "You know what hija, we have the same features when I was as you at hanggang ngayon,magka mukha parin tayo. Anak nga talaga kita" tuwang tuwa na dagdag nya. I just smiled at my mom and we went downstairs na para pumunta na sa pupuntahan namin. Habang nasa kotse kami ay hindi ko maiwasang malungkot. Hindi ko man lang na enjoy ang kadalagahan ko. Eh hindi nga din ako nag kaboyfriend dahil kay daddy dahil sa sobrang istrikto. Sa totoo lang din ay hindi ko pa talaga gusto. My family knows na wala pa akong naging boyfriend since birth and I have no plan. Sa dami ng iniisip ko ay hindi ko man lang namalayan na nakarating na kami sa isang engrandeng restaurant. When we went in, I was surprised about the interior designs of the restaurant. Malalaman mo talagang mayayaman lang ang kumakain dito dahil sa itshura ng restaurant at ang mga taong kumakain dito. I heard my dad talking to the guy na parang waiter I think at sinasabi kung nasaan ang table namin na naka reserved by someone na parang familiar yung sure name. "May reservation po ba sir?" the waitress guy ask to dad. "Oh yes, reservation from Mr. Sendevaria" my dad said. Wait,what?? Sendevaria? Seems familiar huh! "This way sir" the waiter guided as papuntang isang door para sa table namin. The room was just for VIP's. Nandun na daw si Mr. Sendevaria at hinihintay na lang kami. Pumasok na kami sa loob at nakita ko ang isang matandang babae at lalake na ang age ay nasa mid 40's. Hindi mo aakalain na matatanda na sila dahil sa ganda't gwapo nila. May isang matipunong binata din na nakatalikod. Ito siguro ang anak ng nila Mr. and Mrs. Sendevaria. Hindi ko pa nakikita yung mukha nya pero parang familiar sya. Nagsimulang tumibok ang aking puso sa hindi ko malamang dahilan. Siguro sa kaba? Malapit na kami sa table ng tumayo ang matandang babae at lalake at nakipag beso kay mom and dad. Nung maupo na kami ay saka ko lang nakita ang mukha ng binata. Kaharap kasi ng kinaupuan ko ang upuan nya. The shock in my face was visible. I looked at his familiar features. To his black clean cut hair to his perfect jaw, perfect nose, intimidating dark brown eyes and thick eyelashes and lastly, to his kissable red lips. I immediately looked away when I saw his lips formed into a smirk. And now I remember who he is. The boy who I met in when I was still in high school. No other than the annoying and arrogant man, Adam Sendevaria. My one and only enemy.. Shocks!!! I'm gonna marry my enemy!!