ILANG buwan ang lumipas bago natanggap ng mga anak ko na 'di nila masisilayan ang kanilang ama.
Laking pasalamat ko at nandiyan si itay. 'Di nagtagal, si itay ang kinikilala nilang daddy.
Nalibang ang mga ito hanggang sa mawala sa isip nila si Tristan. Masakit man na ganoon ang mangyari, ngunit wala akong magawa.
Sobrang takot ang namuo sa pagkatao ko simula ng maiuwi ko sila rito sa probinsya.
Araw at gabing umiiyak ang mga ito sa kakahanap ng kanilang ama. Dumating pa sa puntong nagkasakit si Alina.
Nang masundan ito ni Tyson at Tyler, muntik ko ng ibalik ang mga ito sa Maynila. Ngunit nang tuluyan silang gumaling, hindi ko na naisip ang bagay na iyon.
Labis-labis pa nga ang pasalamat ko at 'di na naulit ang nangyaring magkasakit sila ng sunod-sunod.
Hanggang sa lumipas nga ang
