NAALIMPUNGATAN ako ng marinig ko ang hagighik ng mga anak ko. Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko.
Halos hindi ako makagalaw at ramdam na ramdam ko ang matinding pagkapagod ng buong katawan ko. Para akong niluray-luray kagabi!
Isang mabigat na buntong hininga ang pinakawalan ko bago dahan-dahang bumangon. Ipinantakip ko lang ang kumot sa hubad kong pangangatawan.
Nasa sala ang mag-aama. Di ko maiwasang mapatitig kay Tristan. Ang aliwalas na nang mukha nito.
Kung pagmamasdan, mukhang magaling na magaling na nga ito. Nawala na ang pagiging matamlay nito gaya noong mga nakaraang araw.
Wala na rin ang pagkakakunot ng noo nito. Ang matamis na ngiti ang nakikita ko ngayon sa guwapong mukha nito habang nakikipaglaro sa tatlong bata.
"Daddaa..!"
"Daddaa..!"
"Daddaa..!"
Nag-uunah
