Inangat ko ang aking tingin sa kabuuan ng loob ng mansion, wala sa sariling napangiti ako sa isiping darating din 'yong tamang oras na maiuuwi ko rin siya rito, na darating din 'yong oras na makakasama ko na siya sa mansion na 'to, na makakasama ko na rin siyang kakain sa hapag-kainan, at hindi ko na kailanman mararamdaman pa ang pakiramdam nang nag-iisa lamang sa buhay. Wala akong kinalakihan na pamilya kaya gusto kong gumawa ng sarili kong pamilya na matatawag ko talagang akin.
Inaamin ko rin na kung bakit ako nagpagawa ng ganitong kalaking bahay ay dahil para sa kanya. Pinangako ko 'yon sa kanya noon at gusto ko rin kasi na maging komportable siya sa tinitirahan niya. Ayoko siyang makitang nahihirapan. Anong silbi ng pagtatrabaho ko kung hindi ko rin naman ilulustay ang pera ko sa baba
