Bugün alyansımın parmağımda bıraktığı iz kapandı. Bunu dava dosyalarıyla boğuşurken fark etmiştim az önce. Tepebaşından ayrılışımın ardından aldığım ilk davaya gece demiyor, gündüz demiyor çalışıyordum. Şimdi elimdeki kalemleri bırakmama neden olan şey bu acı gerçekti.
Üç yüz liraya aldığımız gümüş alyansımı bir kolye ucuna takıp kaybolmasın diye saklamıştım. Bana her baktığımda Kenan'ı hatırlatan o yüzük izi de artık tamamen geçmişti bugün. Hayat mı acımasızdı, bizler mi?
''Bir daha karşına çıkmayacağım, seni özlemekten gebersem de kapına gelmeyeceğim. Bu kez sahiden öldürdün içimde hiç bitmez sandığım o duyguları, cesedimi de al öyle çık.''
Kenan'ın bu sözleri söylemesinin üzerinden bugün tam bir ay geçti. Hayır günleri saydığımdan demiyorum, öyle aklımda kalmış işte.
O gece evden çı
