02 Love or Addict ภารัณ
1153 Words
02
(ผู้มอบประกาศสนียาบัตร)
*****
ควันบุหรี่ลอยคละคลุ้งทั่วห้องทำงาน ดวงตาคมกริบมองภาพบางอย่างบนหน้าจอคอมนิ่ง มือหนาที่คีบปลายบุหรี่ยกสูบรอบสุดท้ายแล้วเขี่ยทิ้งลงในถ้วยแก้ว
"แฟ้มยอดรายได้จากฝ่ายบัญชีครับนาย" เสียงของกันลูกน้องมือขวาคนสนิทเดินเข้ามา พลางมองเศษซากผงบุหรี่ผู้เป็นนายสูบก็ได้แต่ส่ายหัว เพราะเจ้านายของตนนั้นจัดว่าเป็นคนสูบบุหรี่หนักมาแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้ว
"อืม.." ภารัณล่ะใบหน้าจากจอคอม คว้าแฟ้มเอกสารจาก'กัน'ลูกน้องมือขวามาเปิดดู
"ตัวเลขสวยดี" เสียงทุ้มเอ่ย ก่อนปิดแฟ้มเอกสารส่งคืนให้คนตรงหน้าด้วยความพึ่งพอใจ
ก๊อกๆ..ประตูหน้าห้องถูกเคาะ ถูกคนข้างนอกผลักเปิดเข้ามาเป็น'บรู๊ค'ลูกน้องมือขวาอีกคนของภารัณ
"...."ใบหน้าหล่อคมจดจ้องไปที่คนเข้ามาใหม่เงียบนิ่ง
"เรียบร้อยครับนาย"
"...." เมื่อได้รับคำตอบ มาเฟียหนุ่มก็พยักใบหน้าเป็นการรับรู้ ก่อนจะก้มทำงานต่อ ภายในห้องก็เข้าสู่ความเงียบเหมือนเคย ซึ่งลูกน้องทั้งสองก็จะคุ้นชินกันหมด
ทั้งกันและบรู๊คก้มหน้ากำลังเดินออกไป มีหนึ่งคนที่นึกบางอย่างออกจึงรีบตวัดเท้ากลับมาหาผู้เป็นนาย
"นายครับ..พรุ่งนี้มีรับมอบประกาศสนียาบัตร ให้นักศึกษา ช่วงก่อนสิบโมงครับ" บรู๊คย้ำกับผู้เป็นนาย ความจริงแล้วเมื่อหลายวันก่อนภารัณก็รับรู้แล้ว แต่เขากลัวว่าผู้เป็นนายจะลืมสนิท
"อืม.." ภารัณตอบรับในลำคอ ดวงตาคมก็มองแฟ้มงานต่อ
"หึ..นายไม่มีทางลืมหรอก" กันว่าขึ้นมาเบาๆด้วยสีหน้าอมยิ้มนิดๆ แล้วพากันกอดคอเดินออกมานอกห้องกับบรู๊ค
วันต่อมา.. @มหาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง
"สวยหรือยัง อ้งกี้" วันใหม่จับหมวกบัณฑิตใส่หัว หันใบหน้าสดใสมาถามเพื่อนสาว
"สวยแล้ว แล้วฉันล่ะเป็นยังไง?" น้ำเสียงใสก็ถามกลับเพื่อนสนิทด้วยตื่นเต้น วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่พวกเธอจะเป็นนักศึกษากันแล้ว
"สวยสิ เพื่อนฉันสวยอยู่แล้ว" วันใหม่ชื่นชมเพื่อนตัวเองสุด พร้อมเอื้อมมือจัดหมวกบัณฑิตสีดำให้อ้งกี้
"แล้วซีอาร์ล่ะ จะสายแล้วนะเนี่ย" อ้งกี้นึกถึงเพื่อนสนิทอีกคนก็ว่าขึ้นมา
"จริงด้วย เมื่อคืนพวกเราก็ไม่ได้ดึกกันขนาดนั้นนะ ปกติ ซีอาร์ไม่ใช่คนชอบตื่นสายด้วย" วันใหม่ว่า รีบยกมือดูนาฬิกาข้อมือขึ้นดู
"นั่นไง..ซีอาร์วิ่งเข้ามาแล้ว" อ้งกี้ชี้ร่างบางสวมชุดบัณฑิต ถือหมวกวิ่งเข้ามาหัวยุ่งๆ แม้แต่ใบหน้าก็ยังไม่ได้แต่ง
"โชคดีที่มาทัน" เสียงหอบปนเหนื่อยว่า มองหน้าเพื่อนทั้งสอง
"ซีอาร์ตื่นสายหรอ?" วันใหม่ถามขึ้น พลางรีบพากันมาช่วยจัดผมเผ้าให้ซีอาร์ ส่วนอ้งกี้ทำหน้าที่ช่วยทาแป้งบนใบหน้าให้
"อือ..รีบตั้งนาฬิกาปลุกน่ะ" ซีอาร์ตอบขึ้นมา
"ดีนะที่มาทันน่ะ ไม่นั้นพวกเราไม่ได้ร่วมเฟลมในชุดบัณฑิตกันแน่เลย" อ้งกี้เป็นคนว่าขึ้นมา ก่อนจะคว้าแท่งลิปสติกที่พกในกระเป๋าขึ้นมาท่าปากเรียวบางของซีอาร์
"เรียบร้อย คุณชาคริยาของพวกเราสวยแล้ว" ใบหน้าสดใสของวันใหม่ว่า
"ไม่เข้าใจพวกผู้หญิง จะแต่งจัดเต็มไปเพื่อ" โปรดปรานเพื่อนชายอีกคนเดินเข้ามาบ่นสามสาว
"เอ้า..ก็เป็นวันรับประกาศสนียาบัตรจบทั้งที จะให้หน้าซีดเป็นไก่ต้มทำไม?" วันใหม่ก็ว่าออกมาหน้าบึ้ง
"พวกผู้ชายนี่มันไม่เข้าใจอะไรซะเลย" อ้งกี้บ่นขึ้นมาบ้าง
"ประกาศ เชิญพวกบัณฑิตนั่งประจำเลขที่ตัวเองด้วยค่ะ"
"ไปนั่งที่กันเถอะ" ซีอาร์พยักหน้าให้พวกเพื่อนๆ แล้วเดินนำมานั่งเก้าอี้ที่เป็นเลขนั่งของตัวเอง
"ว่าแต่ใครจะเป็นคนมอบใบประกาศสนียาบัตรให้พวกเราอะ" อ้งกี้ถาม พลางมองซ้ายมองขวาตอนนี้ทุกคนก็นั่งประจำทีกันหมดแล้ว
"น่าจะผู้ก่อตั้ง มหา'ลัยนี้หรือเปล่า" วันใหม่เป็นคนตอบ ส่งสายตามองรอบๆเช่นกัน แล้วก็ต้องหยุดชะงักตรงทางเข้า
"ใครจะมอบก็มอบเถอะ ฉันอยากหลุดจากการเป็นนักศึกษาแล้ว" เสียงห้าวของโปรดปรานเอ่ย คิ้วหนาก็ต้องขมวดเป็นปม เมื่อเห็นวันใหม่มองตาค้างไปตรงทางเข้า
"มหา'ลัยนี้แม่งโครตแปลก ให้มาเฟียมามอบประกาศสนียาบัตร" โปรดปรานแสยะยิ้มหันใบหน้ากลับมา
"ฮะ..มาเฟียอะไรหรอ?" อ้งกี้ทำหน้างุนงงหันมองบ้าง ก็เบิกตาโต
"ภารัณ.."
"...." ซีอาร์มองด้วยหางตา ร่างคนตัวสูงในชุดสูทสีกำลังเดินเข้ามา โดยมีลูกน้องตามประกบอีกเช่นเคย
"หล่ออะ..เมื่อคืนขนาดเห็นไม่ชัดมากก็ว่าหล่อแล้วนะ"
"บ้าผู้ชายได้ทุกเวลา" โปรดปรานว่าอ้งกี้ที่เอาแต่ทำหน้าชื่นชมความหล่อมาเฟียหนุ่มที่กำลังเดินผ่านเข้ามากับอธิการบดีมหา'ลัย
"กะคนนี้ฉันแค่ชมความหล่อ ไม่กล้าบ้ามากหรอก เพราะเขาน่ากลัวเกิน" อ้งกี้หันมาตอบโปรดปราน ถึงจะหล่อมากแค่ไหน แต่ถ้าเป็นพวกมาเฟียเธอก็ไม่เอาด้วยคนหรอก
"ก็ดีแล้วล่ะที่ไม่บ้า" เสียงนิ่งของซีอาร์ว่าขึ้นมาเบาๆ แต่เพื่อนทั้งสามดันได้ยินด้วย
"ซีอาร์ดูไม่ชอบนายภารัณเลย" วันใหม่ก็พูดขึ้น สังเกตตั้งแต่เมื่อคืนตอนอยู่ที่ผับซีอาร์ดูมีสีหน้าแปลกๆเมื่อเห็นภารัณ
"ก็ใครจะชอบพวกมาเฟียล่ะ พวกนี้ชอบใช้อิทธิพลมืด ฆ่าคนเป็นผักเป็นปลา" โปรดปรานตอบแทนซีอาร์
ทว่า..ในระหว่างนั้นก็มีประกาศเรื่องชื่อหญิงสาวในกลุ่ม เป็นภาษาอังกฤษ
"เชิญบัณฑิต คุณชาคริยา นิลวัตรรงค์กุล เลขที่0xx ขึ้นรับประกาศสนียาบัตร"
"ฮึ้ย..ถึงคิวซีอาร์แล้ว" เสียงตื่นเต้นของวันใหม่ว่าขึ้นกับอ้งกี้
"...." ซีอาร์ลุกจากเก้าอี้มองตรงไปบนเวที เห็นคนตัวสูงในชุดดำกำลังมองลงมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ก็รีบสาวเท้าขึ้นมาบนเวทีเพื่อรับมอบประกาศสนียาบัตร
"...." เจ้าของดวงตาคมสีเข้ม มองเจ้าของร่างในบัณฑิตที่กำลังก้าวเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ
"...." ซีอาร์มาหยุดตรงหน้ามาเฟียหนุ่ม มือเรียวยืนไปตรงหน้าเจ้าของร่างสูง
"หึ.." มุมปากหยักแสยะยิ้ม พร้อมส่งใบประกาศสนียาบัตรให้คนตัวเล็กตรงหน้า
"...."
**************************
- Writer
