ภารัณ Love or Addict 25++

บทนำ (ผู้ชายที่ชื่อภารัณ) ***** @ประเทศอังกฤษ ผับหรู ณ เมืองลอนดอน กลุ่มไฮโซสาวจากเมืองไทยกำลังจับกลุ่มเต้น กันอยู่กลางฟอร์ที่มีดีเจชื่อดังคอยเปิดเพลงEDM ทำให้ต้องใช้เสียงตะโกนคุยกัน "ผับนี่ดีมาก ทำไมตอนพวกเราเรียนอยู่เมืองนี้ ถึงไม่เคยมากันนะ" อ้งกี้สาวลูกครึ่งไทยอังกฤษเอ่ยกับเพื่อนทั้งสอง "นั่นสิ.." วันใหม่สาวไทยแท้ ใบหน้าจัดว่าน่ารักก็พยักหน้าอย่างนึกเสียดาย ผับแห่งนี้ติดท็อปความหรูหรา มีชื่อเสียงดังมาก ไม่รู้ทำไมพวกเธอพึ่งเคยมาที่นี่เป็นครั้งแรก "ถ้ารู้ว่ามีสถานที่ดีๆแบบนี้ฉันจะไม่ไป ผับอื่นเลย" เสียงสดใสของอ้งกี้โพล่งขึ้นมาด้วยหน้าแอบเสีบดาย ถัดมาที่หญิงสาวอีกคน ร่างอรชรแต่งกายสวมใส่ชุดเดรสสีน้ำเงินคล้องคอ เว้าเห็นแผ่นหลังขาวผ่อง กำลังเต้นโยกส่ายตัวไปมา โดยในมืออีกข้างก็ถือแก้วเครื่องดื่มฤทธิ์แรง "คุณชาคริยา..วันนี้ทั้งเต้นทั้งดื่มหนักเลย" วันใหม่เอ่ยถามด้วยรอยยิ้มสดใส "ก็เรียนจบได้กลับไทยทั้งที ก็ต้องฉลองหน่อย" เจ้าของใบหน้าสวยรูปไข่ ดวงตากลมโตหันมาตอบ พร้อมยกแแก้วเครื่องดื่มกระดกเข้าปากจนหมด "แต่ได้กลับไทยทั้งที ทำไมซีอาร์ถึงดูไม่สดใสเลย" อ้งกี้เป็นเจ้าของคำถาม "...." ซีอาร์ทำหน้านิ่งเงียบไป นั่นสิ ทำไมเธอถึงดูไม่มีความสุขเลย ทั้งที่อีกภายไม่กี่วัน ก็จะได้กลับไทย ไปหาครอบครัวที่คิดถึงแล้ว "ซีอาร์เป็นอะไร..อ้งกี้ถามอะไรให้ซีอาร์โกรธหรือเปล่า" อ้งกี้ถามด้วยสีหน้าเสีย เมื่อซีอาร์ไม่ยอมเอ่ยพูดใดๆ "เปล่าหรอก..สงสัยฉันคงจะเมา เลยทำมึนใส่แก" ซีอาร์ฉีกยิ้มให้เพื่อนทั้งสอง ทั้งที่จริงๆแล้วเธอเป็นคนคอแข็งชนิดใครก็ล้มยาก "งั้นก็มาเต้นให้สุดเหวี่ยงกันต่อเถอะ" ซีอาร์ส่งแก้วไวน์ให้พนักงานเสิร์ฟที่คอยดูแลอยู่ห่างๆ ก่อนจะก้าวมากอดคออ้งกี้ วันใหม่ พากันเต้นอย่างสุดเหวี่ยงท่ามกลางเสียงเพลงและแสงสีต่อ เพลง EDM บรรเลงไปได้สักพักใหญ่ทั้งสามสาวเต้นกันจนเริ่มเหนื่อบยกลับมานั่งที่โต๊ะนั่งดื่มกันอยู่แถวโซนกลางชั้นล่างของผับ ซีอาร์ก็นั่งเงียบ มีเพียงวันใหม่และอ้งกี้คุยเก่งกันอยู่สองคน "หลังจากกลับไทย..ฉันคงต้องอยู่ในกรอบ คงสุดเหวี่ยงอย่างนี้ได้ยาก" วันใหม่บ่นหน้ายู่ เพราะครอบครัวค่อนข้างเข้มงวดความเป็นกุลสตรีหนัก ทำให้เธอเป็นตัวเองได้ยาก "ดีนะแด๊ดดี้ของฉันไม่เป็นแบบนั้น" อ้งกี้ก็ว่า บ้านเธอเลี้ยงลูกอย่างหัวสมัยใหม่ ค่อนข้างเปิด ทำให้ไม่เป็นเรื่องซีเรียสสำหรับตัวเธอนัก อยากทำอะไรก็ได้ทำ "...." ซีอาร์ที่กำลังนั่งกดโทรศัพท์อยู่ก็ลุกยืน มองหน้าเพื่อนทั้งสอง "มีอะไรหรอซีอาร์" วันใหม่เป็นเจ้าของคำถาม "ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" เสียงนิ่งเรียบเอ่ย "อ้อ..พวกเราไปเป็นเพื่อนไหม?" อ้งกี้เสนอ คอยสังเกตสีหน้าซีอาร์ที่แววตาดูมีความกังวลบางอย่าง ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องใด "ไม่เป็นไร ห้องน้ำอยู่แค่นี้เอง" ซีอาร์รีบเอ่ยบอกเพื่อนทั้งสอง พล่างพยักหน้ายิ้มๆหันหลังก้าวเดินออกไปทันที "ทำไมวันนี้ซีอาร์ดูแปลกๆจัง" อ้งกี้ก็บ่นขึ้นมาด้วยความสงสัยและเป็นห่วง "ซีอาร์ก็แบบนี้แหละ หลายอารมณ์" วันใหม่ว่าอย่างไม่คิดอะไรมาก รู้จักกับซีอาร์มาตั้งแต่ช่วงวัยเยาว์ก็เป็นเช่นนี้แหละ ฟรึ่บ!! จู่ๆเสียงเพลง EDM ที่เปิดเสียงดังก็ถูกรี่ลง ปรากฎร่างชายตัวสูง ใบหน้าคมดุ กำลังก้าวเดินเข้ามาโดยด้านหลังมีบอดี้การ์ดตามประกบสองสามคน บ่งบอกให้รู้ว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป "ใครอะ..ดูน่ากลัวจัง" อ้งกี้ยื่นหน้ามากระซิบข้างหูวันใหม่ ขนาดแค่ลอบมองในระยะไกลยังสัมผัสได้ถึงรังษีความน่ากลัว ไม่หน้าเอาตัวไปเข้าใกล้ "เห็นไอ้โปรดเคยบอกว่า เขาเป็นเจ้าของผับที่นี่ เวลาเขาเข้ามาตรวจผับจะต้องรี่เสียงเพลงให้เบาลง จนกว่าเขาจะเดินผ่านขึ้นไปถึงชั้นบน" วันใหม่กระซิบตอบ "โฮ เขาดูมีความน่ากลัว น่าเกรงขามจัง" อ้งกี้ถึงกับทำใบหน้าแอบหวาดกลัวเล็กน้อย นอกจากคนเป็นเจ้านายจะดูน่ากลัวแล้ว บอดี้การ์ดก็ยังดูน่ากลัวอีก ทว่า..ในระหว่างที่เจ้าของรังษีความเย็นกำลังเดินผ่านเพื่อขึ้นชั้นบน เป็นจังหวะเดียวที่ซีอาร์เดินกลับมา "...." ดวงตาคมจดจ้องใบหน้าสวยได้รูป ใบหน้าหล่อก็ไล่มองการแต่งตัวของหญิงสาว พลางจรดสายตามองหน้าเธออีกครั้ง "...." ซีอาร์ที่กำโทรศัพท์ไว้อยู่ลอบมองคนตัวสูงที่กำลังเดินผ่านมาด้วยสีหน้านิ่งเงียบ ไม่ได้มีความกลัวอะไร ก่อนจะก้าวเท้าที่สวมส้นสูงราคาแพงเดินกลับมาที่โต๊ะด้วยท่าทีปกติ "โอ้โฮ..เขาดูน่ากลัวมากอะ" "....." ดวงตากลมโตของซีอาร์มองอ้งกี้ที่เอ่ยถึงเจ้าของผับที่ขึ้นชั้นบนไปแล้ว ในขณะนี้เสียงเพลงก็กลับมาเปิดเสียงดังด้วยความครึกครื้นเหมือนเดิม "ก็ไม่เห็นจะดูน่ากลัว..ดูมีความน่ารำคาญมากกว่า" ซีอาร์ว่าขึิ้น ด้วยสีหน้าไม่ชอบใจ ทำไมใครเห็นจะต้องกลัวผู้ชายคนนี้ด้วย "ฉันเห็นก็ดูว่าหมอนั่นน่ากลัวจริงๆนะ" วันใหม่ว่าอย่างเห็นด้วยกับอ้งกี้ "...." ซีอาร์เงียบลง ลอบมองไปชั้นบนของผับ ทว่า..เมื่อเห็นเงาสูงกำลังถอดเสื้อสูทส่งให้ลูกน้อง ก็เบี่ยงสายตามามองหน้าเพื่อนทั้งสอง "เป็นทายาทมาเฟีย ไอ้โปรดมันเคยพูดอยู่ว่าตระกูลเขารวยมากมหาศาล มีธุรกิจหลายประเทศ" วันใหม่เอ่ยตามที่ได้ข้อมูลมา ปรึบ.. มือเล็กของซีอาร์ก็คว้าแก้วไวน์มายกดื่มเงียบๆ "เขาหล่อนะ สเปคฉันเลย แต่เขาน่ากลัวมาก บายค่ะ" อ้งกี้พูดพลางส่ายหน้าแหยๆ ผู้ชายคนเมื่อกี้นี้ถึงจะหล่อและรวยมากแค่ไหน อ้งกี้ขอบาย "อ้อ..เดี๋ยวๆนะ เหมือนเคยได้ยินชื่อ" วันใหม่ทำหน้านึกคิด กระทั่งเมื่อนึกออกก็ว่าขึ้นมา "อ้อ นึกออกแล้ว เขาชื่อภารัณน่ะ" "...." ****************************