44. Chapter
FRENZY POV
Napakasaya ng mga araw na magkasama kami ni Miguel. Napunan niya ang pangungulila sa puso ko. Kahit papaano ay nakalimutan ko kung gaano ako kalungkot. Marami pang dahilan para ngumiti.
Ngunit isang araw, nawala ang ngiti sa aking labi nang madatnan namin si Yvonne sa sala. Naka de-kwatrong upo pa sa sofa na akala mo siya ang donya. Masyado yatang maluwag ang security ng hacienda at kung sino sino ang nakakapasok.
“Hi Honey. Musta ang pagsasaya? Ok na ba? Time’s up na ang pagliliwaliw at oras na para bumalik ka sa’kin.”
Tumayo na si Yvonne at lumapit kay Miguel. Hinila niya ang kwelyo ni Miguel upang magkalapit sila.
“Anong ginagawa mo rito?” malamig na tanong ni Miguel. Halatang hindi siya natutuwa sa presensya ni Yvonne. Napatingin kami sa likod ni Yvonn
