13. Chapter
MIGUEL POV
“Aaaahhhhh! Tulong! Miguel! Pumarine ka! Tulong!”
Nataranta kami ni Frenzy dahil sa sigaw ni Papa. Kaya dali-dali kaming tumakbo sa likod-bahay kung saan namin siya narinig na sumigaw.
Pagdating namin doon ay dumagundong ang dibdib ko dahil sa eksenang nakikita ako. Si Lola Nena ay nakahandusay sa taniman niya ng mga kamatis. Pilit siyang binubuhat ni Papa pero hindi niya kaya. Hindi dahil sa mahina siya kundi napangungunahan siya ng kaba at lungkot. Hinablot ko ang pulsuhan ni Lola at hineck ang pintig ng kanyang pulso. Wala akong marinig. Hindi na rin siya gumagalaw. Parang hindi na rin siya humihinga.
Umiiyak na si Papa habang pilit naming binubuhat si Lola. Pinagtulungan namin siyang buhatin hanggang makarating kami sa barangay upang humingi ng assistance
