14. Chapter
FRENZY POV
Simula nang namatay si Lola Nena, ramdam namin ang lungkot sa bawat sulok ng bahay. Ako nga na hindi niya kadugo at hindi siya nakasama sa mahabang panahon ay nagluluksa, paano pa kaya sina Miguel at lalo’t higit pa si Ninong Ardy, Hindi ko ma-imagine ang matindi niyang dalamhati. Hindi ako sanay na makita si Ninong na umiiyak at nagmumukmok, at tila wala ng gana sa buhay.
Kaya para maibsan kahit papaano ang lungkot ni Ninong ay ipinagluluto ko siya ng paborito niyang mga pagkain at hinahanda ko mismo sa loob ng kanyang kwarto.
HIndi ko alam kung anong pumasok sa isip niya bigla na lang niya akong hinalikan. Dahil sa pagka bigla ko, hindi ko mai-galaw ang aking katawan. Hindi ko magawang pigilan ang nag lilikot niyang kamay sa aking hita. Habang ang isang kamay
