15. Chapter
MIGUEL POV
Masyado nang maraming sama ng loob ang naramdaman ko dahil kay Frenzy. Hindi ko naman siya masisi dahil nakikisama lang siya at nauunawaan ko ang pinagdadaanan niya. Ngayon pa lang siya nakakabawi at nagiging positibo ang disposisyon sa buhay. Ngayon niya lang na-eenjoy ang mga bagay na ipinagkait sa kanya.
Pero sa kabila ng mga ngiti niya ay naroon ang kirot sa puso ko dahil hindi ako ang dahilan ng kanyang pag ngiti. Ang masaklap kasi, bakit sa lahat ng lalaki, bakit si Papa pa? Paano ko iiwan si Frenzy dito sa bahay kasama si Papa?
Nahuli ko silang naghahalikan. Inipon ko ang lahat ng sama ng loob ko. Kaya nang kami ay umuwi, at natagpuan namin ang sarili namin na solo namin ang mundo, sinamantala ko na ang pagkakataon– hinalikan ko siya. Hinubaran ng blous
