Blaire crossed her arms, glaring at me like she could burn holes straight through my skull.
"What were you doing with my diary?" she asked again.
"Nahulog kasi ang ballpen na nakapatong sa diary mo, kaya pinulot ko para isauli. 'Yon lang," I lied smoothly… well, at least I thought I did.
"I never knew pens could move without an action taken upon them," she said sarcastically.
"May lumipad na ipis at dumikit doon, kaya nahulog tuloy. Tinutulungan lang naman kita. Dapat nga magpasalamat ka pa sa akin!" I stupidly lied again. Ako mismo ay naramdaman ang katangahan sa pag-imbento ng gano'ng palusot.
"May eskwelahan sa tinitirihan ko na nagtuturo kung paano magsinungaling. Dapat doon ka mag-aral," panunuya ni Blaire sabay singhal.
Bahagya akong napanguso. Ano bang dapat kong sabihin para
