Chapter 28
All I could see before the pain envelope my whole being is Alas, who is shouting something pero hindi ko na marinig ng klaro. He was running after me when he stop, with wide eyes open and I could see fear in his eyes.
Alas...
Hindi ko alam kung anong nangyare basta bigla na lang akong humandusay at ramdam na ramdam ko ang sakit mula sa aking likuran na sumasagad hanggang kaibuturan ko. What the f**k happened?
Pumipikit-pikit ang mga mata ko pero nilalabanan ko na tuluyan ng mawalan ng malay.
This is not happening!
"Belle..."namamaos na tawag ni Alas sa pangalan ko at doon ay umagos na ang luha sa aking mga pisngi. Dinaluhan niya ako at niyakap."Belle..."punong-puno ng pag-aalala at takot ang napakagwapo niyang mukha.
Pilit akong ngumiti sakanya kahit sobra-sobra na an
