CHAPTER FIFTY-SEVEN

1700 Words

EARTH “Circe,” I called for the nth time ngunit nanatili itong nakapikit at balot na balot ng kumot niya. Alam kong gising na siya, sadyang ayaw niya lang imulat ang kaniyang mga mata and I couldn’t blame her. Mas nakumpirma ko ang pagiging gising niya nang makita kong halos pasimple nitong pinunasan ang butil ng luha na lumandas sa kaniyang pisngi. Muli akong napabuntong-hininga dahil sa nasaksihan. Kung maaari lang na hindi na siya lalabas at magpapakita sa iba ngayon ay hindi ko na siya aabalahin but she has to. Importante ang araw na ito at ito’y isa sa mga araw na hindi namin makakalimutan sa tanang buhay namin. “I don’t want…to do it,” she muttered as her voice broke. Nagmulat siya ng kaniyang mga mata at doon ay nagtuloy-tuloy na ang pag-iyak niya. “Hindi ko kaya, Earth. Iyong mak

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD