Hindi kaagad ako nakasagot.
Nakayuko ako habang nakapatong ang dalawa kong kamay sa ibabaw ng hita ko. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko sa kaba. Parang gusto kong kumaripas ng takbo papalayo sa lugar na iyon.
Hindi ko alam kung panahon na ba para sabihin ko sa mga ito ang sekreto ko o hindi pa.
It seemed like I had been thinking for so long, but it actually only actually took me a few seconds before I finally reached a decision.
I wanted to change. And to do so, I needed a new beginning.
"I—" My voice croaked. I cleared my throat. Tumingin ako sa ina ko at sinabing, "Nag-resign na po ako sa SFMC, Mom."
She looked confused, but she still patiently listened.
"I'm sorry. I know you wanted this for me, but that job was not my calling." Hindi ako makatingin rito ng diretso, kaya tinitiga
