Please be mine. (Book II)

Chapter 3

WARNING: MATURE SCENE

As soon as he heard those words, Leo leaned in and kissed me. He kissed me passionately until I was out of breath. He nibbled my ears down to my chest, sucking and biting excitement. I moaned loudly.

After he pulled down my shorts together with my boxer briefs, he also took off his. He moved back to my lips and kissed me again intensely. I wrapped my arms around his neck, taking the initiative to deepen the kiss. And when he twirled his tongue, my tongue danced with his. With every Leo’s move, I responded with the same intensity.

He raised my shirt and played with my n*****s. When he spread my legs open, he positioned himself between my thighs, making me turn red.

Leo shamelessly ground his arousal against mine and commanded, "Hold it." His voice sounded so sexy, I couldn't help but follow his command. I held both of our erection together and played with them until we both climaxed.

***********

Last night, even if we did not go all the way again, it was still tiring.

After pleasuring each other we both dressed up. Leo slept with me for an hour or so before sneaking out of my room like a teenage boy. He had to go back to his room before everyone wakes up.

It is kinda funny and exciting at the same time.

Ilang oras lang ang naitulog ko dahil maaga pa akong babyahe. Mula sa bahay nila Leo ay didiretso na ako sa hospital dahil dala ko naman ang uniporme ko. Ang kotse ko ay ipinahila na ni Leo kahapon pa at siya na raw ang bahala roon.

I had a sumptuous breakfast with the Simmons family before leaving for work. It was such a pleasant morning. I felt the positive vibes around me and it sure felt like the whole day was going to be great as well.

Nagpaalam na ako sa mga ito pagkatapos kumain. And surprisingly, Stanley wasn't as clingy as he was before. It seemed like his tantrums had already subsided and he was back to normal.

Kasalukuyan ay nasa sala kami. Nais akong ihatid ng mag-Lola sa labas ngunit sinabi ko na hindi na kailangan. I kissed the top of Stanley’s head and hugged Tita Melinda goodbye.

Luminga-linga ako sa paligid, hinahanap si Leo. Bigla na lamang kasi itong nawala.

"I thought your car had already been brought to the mechanic? How will you go to work?" Tanong ni Tita.

"Magtataxi na lang po ako Tita dy’an sa entrance ng village."

Main road naman pagkalabas ng village kaya mabilis lang makakahanap ng taxi.

"Why don't you just borrow one of the cars here hanggang sa magawa nila ang kotse mo." Tita Melinda suggested. I quickly waved my hands.

"Naku wag na po Tita. Hi—"

"Mom's right." Leo suddenly popped out of nowhere, interrupting me. I looked in the direction of the voice and saw him walking down the stairs. Kaya pala hindi ko ito makita, nasa itaas pala ito.

Pagkalapit nito ay may inabot ito sa akin. Pagtingin ko sa palad ko ay may nakita akong susi roon.

"Here. Take the Bentley." Narinig kong saad nito. There was finality in his voice. Gulat akong napatingin rito. And when I saw his stony face, I nodded my head reluctantly.

"Great! Drive safely, okay?" Saad ni Tita Melinda.

I smiled and replied, "Opo Tita, thank you po."

I bid my goodbye one last time before going to their garage together with Leo. Pagtigil namin sa tapat ng Bentley ay binuksan ni Leo ang pinto sa driver’s side atsaka ako nito pinasakay roon.

“Wear your seatbelt.” Paalala nito. I buckled my seatbelt obediently.

Pagdako ng tingin ko kay Leo ay nakita ko itong palinga-linga sa paligid. A few seconds later, he suddenly bent his body down and gave me a peck on the lips. Tumayo rin ito kaagad pagkatapos.

Leo smiled in satisfaction before tapping the roof of the car and saying, "You're all set. Take care. Call me once you arrived."

Pagkatango ko ay isinara na nito ang pinto ng kotse.

**********

Pagkaparada ko ng kotse ay kinuha ko ang cellphone ko mula sa bag. Tinawagan ko muna si Leo para ipaalam ritong maayos akong nakarating sa trabaho bago bumaba.

Eksaktong pagkababa ko ng kotse ay natanaw ako ni Mariel na papasok na rin nang oras na iyon.

Halos lumuwa ang mga mata nito habang nakatingin sa gawi ko. Pagkatapos ay mabilis itong tumakbo sa direksyon ko at tumigil sa harap ng sasakyan.

"Baks!!! Omigosh! Paano mo trinansform ang sedan mo to Bentley?!" Bulalas nito habang hinihimas-himas ang sasakyan ni Leo. I laughed at her reaction.

"Tumirik ‘yong sasakyan ko. Ito ‘yong pinagamit ni Leo na kapalit pansamantala." Tumigil ito sa paghimas at tinignan ako nitong maigi. Mapanuri ang tingin na ipinukaw nito sa akin.

I subconsciously took a few steps back when she suddenly walked towards me. Afterward, she smiled mischievously and said, "Onga, anyare? Mukha ka atang nadiligan?"

Namula ako ng sobra nang marinig ko ang sinabi nito.

Nang makita ni Mariel ang reaksyon ko ay walang pasabing tumili ito ng napakalakas. Mabilis pa sa alas-kwatrong itinaas ko ang kamay ko para takpan ang bibig nito. Mabuti na lang at nasa parking lot kami, wala masyadong tao na hindi kagaya noong huli sa cafeteria.

Pagkalipas ng ilang saglit, nang maramdaman kong kalmado na si Mariel ay saka ko lang ito pinakawalan.

"Nadiligan ka na?" Kaagad na tanong nito habang tinutusok-tusok ang tagiliran ko.

"Gaga." Sabi ko rito at akmang maglalakad na palayo nang bigla nitong ihinarang ang katawan nito sa daraanan ko sabay hila pababa ang neckline ng uniporme ko.

"Grabe makamarka ah. Gigil much?"

Gulat akong tumingin sa dibdib ko para kumpirmahin ang sinasabi ni Mariel. At nang makumpirma kong ngang totoo iyon ay nag-init ang pisngi ko. I didn’t notice that Leo made a hickey there when I was taking a bath earlier. Mabilis kong itinaas ang damit ko. Humalakhak si Mariel nang makita nito ang reaksyon ko.

"Ano na?" Pangungulit nito.

"Kami na beks." Napangiti ako nang aminin ko iyon rito.

Isang malakas na palo sa braso ang naging tugon ni Mariel.

“Aray, bruha ka. Ang sakit!” Reklamo ko sa kaibigan ko ngunit hindi nito pinansin ang sinabi ko. Kahit kailan talaga ‘tong babaeng ‘to pag umiral ang kaharutan nagiging macho. Ang sakit parati ng mga palo nito.

"Finally! Jusko! Akala ko susugurin ko na si Leo sa ginagawa niya eh. Kahit hindi ka nagsasabi, alam kong siya ang dahilan kung bakit ka matamlay nitong nakaraang araw.” Saad nito. Kapagkuwan ay bigla akong niyakap nito. "Masaya ako para sa'yo beshy. Ang tagal mong hinintay ‘yan." She softly said. It was a complete opposite of her boisterous behavior earlier.

I smiled and hugged her back.

Kapagkuwan ay humiwalay ito sa akin.

"Nabottom ka na?" Biglang tanong nito. Kumikislap ang mga mata nito habang nakatingin sa akin.

I rolled my eyes. Mariel will always be Mariel.

Pinilit kong kumawala rito pero ang higpit ng pagkakahawak nito sa akin. Hindi ako papakawalan ng bruha hangga't hindi ako umaamin.

"Wala, hindi. Baliw."

She pouted. Dismayadong-dismayado ang hitsura nito.

"Masyadong considerate nga, kaya minsan naisip ko na baka hindi niya talaga kaya... Na alam mo na... At babae pa rin talaga ang hanap niya."

Muli akong pinalo ni Mariel sa braso.

"Gaga ka, nagpapakanega ka na naman. Ikaw lang makakaramdam ‘non. Bakit tingin mo ayaw ba niya talaga na mag-go all the way na?"

Umiling ako. "Tingin ko naman gusto niya."

"Eh ‘yon naman pala eh. Baka considerate nga lang talaga." Ani Mariel. Pagkatapos ay humalakhak ito ng malakas sabay sabing, "Iba talaga ang nagagawa ng tigang."

Inirapan ko ito. Ang sarap itakwil, minsan wala talagang preno ang bibig ng babaeng ‘to eh.

Natigilan ako nang bigla akong may maalala. Baka ito ang makatulong sa akin na magbigay ng ideya.

"Sa tingin mo anong magandang iregalo kay Leo?" Tanong ko rito. Namromroblema ako sa unang regalo ko kay Leo.

Ang hirap mag-isip kapag masyadong capable ang boyfriend.

Lahat ng maisip kong bilhin ay sigurado akong mayroon na si Leo ng gano’n at mas mahal pa.

"Birthday niya?"

Tumango ako. "First birthday niya na macecelebrate kasama ako. Gusto ko memorable ‘yong gift. Kaso hindi ko alam kung ano."

Mariel shrugged her shoulders and said, "Virginity mo.”