CHAPTER 29 - BOMB
Muntikan ko nang mahugot ang aking hininga sa oras na ipinutok ni Madame Venus ang baril sa kanyang tauhan.
"I don't care! That's none of my f*****g business!" She shouted at the top of her lungs but at the same time, she cried in vain.
What was it this time?
Huwag mong sabihing. . . umiiyak siya ngayon? Does it mean she truly value her daughter?
Hindi ako natinag at nanatili pa rin sa posisyon, hawak ang baril, at ilang segundo lang ay pwede nang paputukin sa kanya.
Napatingin ang luhaan niyang mukha sa'kin. She swayed the gun playfully at me, "Did you know why I'm crying?" tanong niya sa'kin.
Hindi ako sumagot at binatuhan lang siya ng malamig na tingin.
Nahihibang ka na. Wala ka na sa katinuan.
"It's because of that child!" sigaw niya, at nasisiguro ko
