Uyanmam gerekiyordu fakat ben uyanmak istemiyordum. Dün gece geç saate kadar Jungkook'u uyandırmak için uğraşmıştım ama asla uyanmamıştı. Sürükleyerek kapıya koymayı denemiştim ve onda da başarısız olmuştum. Kendisi öküz gibi bir şeydi, yerinden bile kıpırdatmam mümkün olmamıştı.
Onun buradaki varlığını idrak eder etmez gözlerimi araladım ve bana bakan bir çift göz ile refleks olarak çığlık attım. Elimi kalbime koyup derin nefesler alırken o mahçup bir ifadeyle elini ensesine götürdü.
"Günaydın."
Günaydın mı? Sinirli olduğumu belli eden bir şekilde üzerimdeki örtüyü hızla savurdum ve yataktan kalktım.
"Madem uyandın, neden gitmiyorsun? Evimde hala ne işin var?" Sinirli bir şekilde konuştuğumda bakışlarını kaçırdı. "Üstelik yatak odamda ne işin var!" Bağırmam ile irkilip ne diyeceğini b
