Günler sonra kursa geri dönüyordum. Babamı ziyaret ettim ,arkadaşları evde ağırladım. Tabi babam her şeyi öğrenince baya korktu. Şu an iyiyim diye zor ikna ettim. Gökhan'ın kaçmış olması herkesi tedirgin ediyordu. Çok dikkatli olmam konusundaki herkes uyarsa da ben artık benimle uğraşacağını düşünmüyorum. Sonuçta özgür şu anda ve kaçma derdinde olduğu için beni unutmuştur bile.
Eşyalarımı alıp odadan çıktım. Kahvaltı için odaya girdiğimde bir tek Leyla'yı görünce şaşırdım.
-Günaydın...
Yanağını öpüp karşısına oturdum. "Günaydın canım. Nasılsın bu gün?"
-İyiyim canım. Dayım, Atakan neredeler?
-Erken çıkarmak zorunda kaldılar. Restoran ile ilgili bir durum dediler.
-Anladım
Kahvaltıya başladığımızda aklıma bu kargaşa arasında hiç Leyla ile konuşmadığım geldi. Gerçi dayım ve Atakan il
