Padakot, Ninong Congressman (SSPG)

FINGER-CHAPTER 6

ALLY’s POV

HINDI nakasagot si Mommy sa tanong ko na puno ng hinanakit. Sa hindi ko malamang dahilan. Pakiramdam ko nasa limbo ako.

“Gusto ko na po magpahinga.” Lantaran kong pagtataboy kay Mommy. Hindi man lang niya ako nagawang ipagtanggol.

Dinig ko ang pag hugot niya ng malalim na buntong hininga. Para akong nakonsensya sa inasal ko sa kanya. Pero nagmatigas ako.

Hindi rin nakaligtas ang hikbi ni Mommy. Inayos pa niya ang kumot ko bago siya tuluyang lumabas ng aking silid. Doon pumatak ang luha ko. Pakiramdam ko ilang tusok ng karayom ang nararamdaman ko. Ang sakit!

PAGGISING ko kinabukasan inayos ko lang ang kama ko at pumasok na sa banyo. Pagang-paga ang mga mata ko kakaiyak.

Nang itinapat ko na ang aking mukha sa dutsa napatingala ako para salubungin ang maligamgam na tubig. Lumitaw sa aking balintataw ang nangyari sa kotse ni Ninong. Napahawak ako sa aking p********e. Pinisil-pisil ko rin ang aking isang dibdib.

Mahihinang ungol ang lumalabas sa bibig ko.

“Hmmm!” Pinaikot-ikot ko ang akin middle finger sa aking c**t. My legs tightened at napahawak ako sa bakal ng shower. My face is grimacing. Nakaawang ng bahagya ang bibig ko.

“Oh! s**t!” Lalong bumilis nang bumilis sa pag ikot-ikot ko ng aking daliri sa klitoris ko. Sobrang sarap noon. Nahigit ko ang aking paghinga. Patindi na nang patindi ang hawak ko sa shower. Naninigas na ang middle finger ko at naninigas ang aking braso.

Ramdam ko na ang pamumuo nang tensyon sa aking puson! Hanggang ilang ikot pa sumambulat ang aking orgasmo at napa-ihi pa ako sa sobrang sarap!

“Oh s**t!”

PAGKATAPOS kong maligo ang gaan ng pakiramdam ko. Parang nai-release ko ang lahat nang sama ng aking kalooban.

Napangiti ako. Nag suot lang ako ng simpleng terno short na barbie ang design. Mamayang hapon pa naman ang graduation namin. Seven am bumaba na ako para mag agahan.

Nadatnan ko na sa mesa ang mga magulang ko. Umuusok pa ang kape ni Daddy. Nagbabasa siya ng diyaryo. Pumunta ako sa kabilang ibayo ni Daddy kung saan ako madalas umupo.

Nagsandok ako ng fried rice, sausage, corned beef at egg. Nagsalin na rin ako ng juice ko sa baso. Akma sana akong susubo nang magsalita siya.

“Sa States ka mag aaral ng college!” Walang kaabog-abog niyang pahayag na siyang ikinagulat ko.

“What? Why!? Bakit hindi na lang dito, Dad!?” Hindi ko napigilan ang pagtaas ng boses ko at pabagsak na ibinaba ang hawak kong kubyertos.

“Don’t you dare raise your voice at me, Ally! My decision is final! Sa Amerika ka mag aaral!” Ibinaba niya ang diyaryo, kalmadong humigop ng kape. Gusto ko nang sumigaw at umiyak. Parang nawalan ako ng ganang kumain. Gusto ko na lang kumaripas ng takbo at bumalik sa aking kwarto.

“Nandito ang mga kaibigan ko, why now, dad? Bakit ngayon may pakialam kayo sa akin. Bakit dati naman parang hangin lang ako sa paningin niyo!” Mariin kong sagot. Hindi ko napagilan ang luha sa mga mata ko.

“Pasalamat ka pag aralin ka! Iyong ibang mga bata halos hindi makapag aral! Tapos ikaw sa Amerika nag rereklamo ka pa?” Painsultong sagot ni Daddy.

“Ayoko do’n, dad! Please let me stay here.” Humagulgol na ako ng iyak.

“That’s final Ally!” Mabilis na tumayo si Daddy at nasundan ko na lang siya ng tingin.

“Anak?” Mahinang tawag ni Mommy sa akin. Pero nakayuko lang ako. Umiiyak nang walang patid.

Okay lang sana kung sa Amerika ako, kung hindi nagpakita si Ninong eh. Okay lang pero iba na ngayon. He likes me, we felt the same!

“Don’t!” Pagpigil ko sa anumang sasabihin ni Mommy. Agad akong tumayo para bumalik sa aking silid.

“Ally, hindi ka pa kumakain.” Sita niya sa akin.

Napatigil ako, tumingin sa kanya. Kita ko ang sakit sa mga mata niya at namumula na iyon.

“Sino po ba My ang gaganahan kumain. Nang malaman ko na sa Amerika ako mag aaral. Tingin niyo po ba kakain pa ako?” Tumalikod na ako at hindi na hinintay ang sagot niya.

“I hate you! I hate you!” Malakas kong sigaw pagka pasok ko ng aking silid. Pabagsak dumapa sa kama. Parang katapusan na nang mundo ko.

Napaka unfair naman nila. Why now? Bakit hindi na lang gaya ang dati ang trato nila, ‘yong walang pakialam. ‘Yong silang dalawa abala sa negosyo nila.

Dahil sa sama nang loob, nakatulugan ko na iyon. Mahinang tapik sa pisngi ko ang nagpagising sa akin.

“Graduation mo ngayon, anak. Maghanda kana.” Tumango na lang ako, at mabilis na pumasok sa banyo para maligo ulit.

Paglabas ko wala na si mommy pero nasa kama ko na ang damit na susuotin ko at ang toga ko pati ang itim na graduation cap ko.

Mabilis akong nag ayos, naglagay lang ako nang light make up, hikaw at bracelet na bigay ni Ninong Conrad. Hindi ko na alam kung nasaan ang lahat ng regalo niya sa akin.

I touched the bracelet. Kumikinang iyon. At sobrang ganda. Nang matapos na ako kinuha ko ang graduation cap ko at lumabas ng silid.

“Ready?” Tanong ni Mommy na tila excited pero lungkot lang ang sinalubong ko sa kanya. Napawi ang ngiti sa mga labi niya.

“Kailangan niyo bang nandoon sa graduation ko?” Hindi ko naitago ang sama ng loob ko.

“I know you feel bad about us, pero anak proud na proud kami sayo.” Akma niyang kukunin ang kamay ko pero iniwas ko iyon at nilampasan ko siya.

Hanggang sa makalabas ako ng bahay at naghihintay na si Mang Ernesto. Mabilis akong nagbukas sa passenger seat na ikinakunot ng noo ni Mang Ernesto pero hindi na siya nagtanong.

Pumasok naman si Mommy sa backseat. Hanggang sa umusad ang sasakyan. Inabala ko ang aking sarili sa labas ng bintana. Ilang beses din nagtangka si Mommy na kausapin ako pero hindi ko na siya pinansin pa. Hanggang makarating kami sa school

Mabilis akong bumaba, nang hindi man lang siya hinintay. Malalaki ang hakbang ko para malayo sa kanya. Hanggang sa makarating ako sa line namin.

“Besh wala sina Tita?” Tanong agad niya sa akin.

“Kasunod ko na iyon.” Matabang kong sagot, at tumahimik na. Claudia knew that I am pissed. Gladly hindi na siya nag usisa pa.

“Ally?” tawag ni Mommy pero hindi ko siya pinansin.

Nang magsimula at isa-isa nang naglakad ang lahat sa loob ng gym, hindi ako nag abalang hawakan ang kamay ni Mommy gaya ng ibang kaklase ko. Pati si Philip at Claudia napakunot ang noo dahil sa inasal ko. Sa left ang graduates at sa right side naman ang parents.

Nagsimula na, mula prayer, national anthem at welcome address sunod-sunod na. Naiinip ako. Palinga-linga ako. Hinahanap ng mga mata ko si Ninong Conrad. Isa kasi siya sa panauhing pandangal. Nang tinawag ang pangalan niya dinig na dinig ko ang masigabong palakpakan.

Kaya pala hindi ko siya makita dahil sa likod ng stage siya dumaan. Simple lang rin at maikli ang mensahe. Word of encouragement. Nang magtama ang aming mga mata, formal na formal iyon. Napangiti ako sa kanya. Napataas ang kilay ko nang nilampasan niya lang ako ng tingin.

“Ladies and Gentlemen, let’s welcome Allaina Yvette Del Mundo for her Valedictory speech.” Malakas na palakpakan ang narinig ko.

Isa-isa kong binati ang lahat ng aming guro at ang aming principal. Nasa harapan ko si Ninong nakaupo. Nang tumingin ako sa kanya. Kausap niya ang katabi niya. Ilang beses kong hinuli ang tingin niya pero wala. Hanggang nasa last line na ako ng speech ko.

"Congratulations fellow graduates and thank you dear parents and teachers may this journey is not the end but a new beginning of another journey towards success!"

Ang lakas ng palakpak at hiyawan ng mga kaklase ko. Napatingin ako sa side ni Mommy kita kong nagpunas siya nang luha.

Nang matapos ang graduation akma akong lalapit sa Ninong nang hinarang ako ni Mommy. “Don’t Ally.” Napakunot ang noo.

“Why?” Mahina ngunit gigil na tanong ko.

“Please, anak, let this one go. Halikana.” Hinawakan niya ako sa aking pulsuhan pero isa-isa kong tinanggal ang daliri niya at pinukol siya ng masamang tingin.

“Isn’t it a bit too, para magpaka ina ka sa akin?” Gumuhit ang sakit sa mga mata ni Mommy.

“Beshy!” Nakahinga ako nang maluwag nang marinig ko si Claudia. Agad ko siyang sinalubong.

“Okay ka lang?” Nag alalang tanong niya.

“Yes.” Maikling sagot ko. Hinala siya palabas. Gusto kong hanapin si Ninong Conrad.

Nang makalabas na kami palinga-linga ako. “Besh, sino hinahanap mo?”

“Si Ninong Conrad,” sagot ko.

Nang matanawan ko siya, mabilis akong tumakbo, iniwan si Claudia. I want to talk to him, see him.

“Ninong!”