Chapter 23
1273 Words
Ngayong araw ang alis ni Aiden,malungkot ako ng sobra, kahapon wala kaming ginawa kundi namasyal at kumain.
Nag alarm ako ng 6am, baka masobrahan sa tulog at mahuli pa sya sa flight, naligo na ako at nag bihis ganon din sya.nag breakfast muna kami kasama si kuya Jacob sa baba bago bumiyahe pa airport.at 9:30am nasa terminal 3 na kami.nag check in na sya at pagkatapos tumambay muna kami sa caffe dito sa loob ng airport.12nn ang flight nya via cathay pacific.
“So what’s your plan dude after this trip?” Si kuya Jacob.
“I don’t know yet.but who knows,I can’t tell you right now” sagot nya kay kuya.
“Okay, remember I’m always be here, for you and Lani” sabi ni kuya,na touch ako sa sinabi nya.hinawakan ni Aiden kamay ko at humarap sakin,
“Baby, take good care of yourself while im far away” bilin nya kaya para tuloy gusto ko ng umiyak, nag sisikip ang dibdib ko.
“You as well,always eat on time” bilin ko rin sa kanya,
“Wew love birds!!! You guys are cheesy! Baka maiyak ako nyan ?” Biro ni kuya kaya natawa na rin ako pero may nahulog na luha sa mata ko,
“I love you baby” bulong nya sabay halik sa kamay ko,at tipid ko sya nginitian “I love you too” sagot ko naman,
Ate Grace: Lani nasa hospital sila madam,nilagnat,
Ako :ha? Kailan pa po ate?
Ate Grace : gabi lang, hinahanap ka nga,
Ate Grace: hinahanap ka nga pero sabi ni Sir Allan hwag na daw ipaalam sayo.
Ako : ganon ba ate? Sige uwi na po ako maya maya.
Ate Grace : sige ning ,sige at mag lilinis pa ako kasi uuwi na rin daw ata sila,
Napa buntong hininga ako sa text ni ate Grace,
“Is there something wrong?” Tanong ni Aiden
“Tita madam is in the hospital,” saad ko
“What happened?” Si kuya Jacob
“Lagnat daw po” sagot ko namna at tumango lang sya
“Baka lagnat laki lang yon” sagot nya kaya natawa ako ng kunti,
“Grabi ka kuya,”sabi ko sya naman natawa,
“What’s goin on why you guys laughing?” Tanong ni Aiden,
“ its a joke or should I say Filipino’s belief’s”sabi ni kuya Jacob.
Attention to all passengers Flight CX 160 bound to Boston Is now ready for boarding,!!
Haaay ito na talaga alis na sya,
“That’s your plane dude,” si kuya Jacob
“Yeah, thank you for everything dude,” nag man to man hug sila , at bumaling sya sakin niyakap ako. “Baby” bulong nya at hinigpitan ko pa ang yakap ko sa kanya,ayaw ko makita nya na naiiyak ako pero dahil mababaw luha kaya ayon tumulo na.
“Have a safe flight love,call or text me when you get there” bilin ko pa,kanina nag palitan kami ng social media.
“I will baby, you too take care, I love you” sabay halik sa labi ko at tinugon ko ang halik nya, hanggang sa tumikhim si kuya Jacob.
“Ahemm! Dude! Take care,” at nag lakad na sya papasok ako naman kumakaway,hindi ko na napigilan ang maiyak,ang sakit pala na maiwan na walang kasiguraduhan mung babalik pa ba sya. Hinagod ni kuya ang likod ko,
“Lets go Lani? Hatid na kita sa bahay nyo” alok nya pero umiling ako,
“Kuya pwede po ba bumalik ako sa hotel mo? May kukunin lang ako doon” sabi ko at tumango naman sya.
“No problem,tara at idaan kita doon,”pagka rating namin pumasok agad ako sa loob at doon ako umiyak ng umiyak, ang sakit sakit,… nibot ko ang paningin ko sa buong lugar,I will always cherish this place and memories.Nang kumalma ako ay nag lakad na ako palabas at bumaba na para umuwi,pag dating ko sa bahay ang tahimik at parang walang tao kaya dumiritso ako sa kwarto ko sa extension ng kwarto ni tita madam.nahiga ako kasi parang pagud na pagod ako, maya maya pa ay tumawag si ate grace.
Ate grace : hoy neng anong oras ka uwi para makapag luto ako ng ulam natin kasi tayo tatlo lang kakain nasa hospital si nanay Mila.”
Ako : ate andito na ako sa kwarto ko, baba na ako maya maya, mag linis lang ako ng katawan.”sagot ko
Ate grace : ay naku, ba’t di kita nakita? Ok sige pahinga ka muna alam ko pagud ka sa biyahe”
Ako : Salamat ate, sige” at binaba ko na ang tawag.tumayo ako at naglinis ng katawan pupunta ako ng hospital.pag baba ko nakita ko si ate Rita sa kusina,
“Oh Lani andito ka na pala, aalis ka?” Tanong nya
“Opo punta akong hospital,saan pong hospital dinala si Tita madam?” Tanong ko sa kanya.
“Sa Saint Lukes Med. tamang tama at handa na itong pagkain para sa kanila” sabay turo ng paperbag na nasa table kaya kinuha ko na.
“Ako na po mag dadala nito ate,” sabi ko
“Sige Salamat andyan naman si kuya Rolly.sya nalang mag hatid sayo” sabi nya kaya nag lakad na ako papunta sa front door,
“Sige po alis na ako”. Wala pang 30 minutes nakarating na kami dahil walang traffic. Kumatok muna ako bago pumasok,si nanay mila ang nag bukas.
“Ohh andito na si Lani”sabi nya at nilinga ko ang loob ng hospital room, tulog si tita madam at naka upo naman si ma’am Helen sa isang sofa,
“Ano pong nangyari?” Tanong ko,
“Ayaw kumain ng maayos hindi daw masarap yong pagkain nya eh ganon din naman yon yong hinahanda mo sa kanya sinunod ko lang” sagot ni nanay mila.
“Soguro iba ang lasa kaya ayaw ni mommy” sabat ni ma’am Helen, “Kumusta bakasyon mo iha?”
“Ok naman po, kaya lang na guilty ako sa nangyari kay tita madam,” sagot ko, feeling ko napabayaan ko ang trabaho ko.
“Ano ka ba, hwag mo ng isipin yon.”sabi ni ma’am Helen.
“May dala po akong pagkain baka gutom na po kayo?” Sabi ko sabay turo ng pagkain.
“Haaay Salamat naman kasi ayaw ko ng pagkain nila dito” sagot ni ma’am.
“Ma’am Helen pwede nyo na po kami iwan dito at kami nalang mag babantay kay madam, magpahinga po muna kayo” sabi ko sa knaya kasi nahihiya na talaga ako.
“Salamat Lani, ligong ligo na talaga ako,at Mila kumain ka na at sa bahay nalang ako kakain.” Sabi ma’am Helen,at nag umpisa na kumain si nanay,hinawakan ko ang kamay ni madam,
“ tita madam andito na po ako” bulong ko,kinapa ko ang noo nya medyo mainit pa pero ok lang daw kasi nasa dextrose nya ang gamot, ayaw nya kasi uminum.hindi ko namalayan na nakatulog ako habang nakayukyok sa kama,haplos sa ulo ko ang nagpa gising sakin,medyo nasilaw pa ako sa liwanag, 11pm na pala.at gising ai tita madam.
“Kumusta po pakiramdam nyo?” Tanong ko pero ngumiti lang sya sakin,
“Ok na ako kasi andito ka na” sabi nya kaya na touch ako,hinawakan ko ang kamay nya at hinaplos.sorry po at matagal akong nawala.
“Mag aasawa ka na? Iwan mo na ba ako?” Nagulat ako sa tanong nya kaya di ako nakakibo. Hindi ko naisip ang bagay na yon. Kaya hindi ko alam ang sagot.natulala ako sa tanong nya,
- Writer
