มนตราแห่งใจเธอ

ลมยามค่ำคืนพัดผ่านหน้าต่างโค้งสูงของห้องสมุดเก่าแก่ กลิ่นหมึกโบราณปะปนกับกลิ่นฝนที่ซึมผ่านผนังหินหนา เปลวเทียนบนเชิงเทียนเก่ากระพือไหว ราวกับกำลังบอกเล่าว่ามีสิ่งลึกลับกำลังตื่นอยู่ เอลล่าก้าวช้า ๆ ไปตามทางเดินยาวระหว่างตู้หนังสือสูงเสียดเพดาน เธอไม่ควรอยู่ที่นี่ ทุกคนรู้ว่าห้องสมุดแห่งนี้เป็น เขตต้องห้าม หลังเที่ยงคืน แต่เสียงกระซิบในฝันติดต่อกันหลายคืนพาเธอมา “หัวใจ….คือกุญแจ…ค้นหาใจตนเองให้พบ…” เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ชัดเจนราวกับเล็ดลอดออกมาจากรอยแยกของผนังหิน เอลล่าหยุดหายใจ หันซ้ายหันขวา แต่มีเพียงความเงียบและเงาสั่นไหวของเทียน แล้วเสียงอีกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น ชัดเจน หนักแน่น และเป็นจริง “เธอได้ยินเสียงใช่ไหม” เอลล่าหันขวับ หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุอก ตรงมุมเงาของตู้หนังสือ ร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีดำยืนพิงเงียบ ๆ เส้นผมสีเข้มตกคลอใบหน้า และดวงตาสีเทาลึกที่จ้องตรงมา เธอรู้สึกเหมือนถูกสายตานั้นสะกดตรึงทันที “ไค…” เธอเผลอเอ่ยชื่อออกมา ทั้งที่ไม่เคยคุยกันจริงจังมาก่อน เขาก้าวออกจากเงา ใกล้เข้ามาอย่างช้า ๆ “ไม่มีใครมาที่นี่ตอนกลางคืนหรอก ยกเว้นคนที่กำลังหาคำตอบบางอย่าง” เอลล่าเม้มปากแน่น เพราะเขาพูดถูกทุกคำ เธอกำลังหาคำตอบเกี่ยวกับพลังประหลาดที่เพิ่งตื่นขึ้น…พลังที่ทำให้เธอมองเห็นความรู้สึกที่ซ่อนลึกในใจผู้อื่น แต่ทันใดนั้น หนังสือบนโต๊ะตรงหน้าเธอพลันเปิดเอง หน้ากระดาษกระพือราวถูกลมแรงพัด อักขระโบราณเรืองแสงทีละตัว รวมกันเป็นรูป หัวใจเปลวไฟ แสงเจิดวาบล้อมรอบร่างเอลล่า เธอสะดุ้ง รู้สึกเหมือนหัวใจเต้นแรงเกินควบคุม จนแทบจะหลุดออกมาจากอก “เอลล่า!” ไคร้อง ก่อนจะพุ่งเข้ามาคว้ามือเธอ ทันทีที่ผิวทั้งสองสัมผัส เปลวไฟก็สงบลงอย่างน่าอัศจรรย์ แปรเปลี่ยนเป็นเพียงแสงอุ่นนวลที่ห่อหุ้มพวกเขาไว้ ราวกับโลกทั้งใบหายไป เหลือเพียงหัวใจสองดวงที่เต้นประสานกัน เอลล่าหอบหายใจ ตาพร่าเล็กน้อย “นี่มัน…เกิดอะไรขึ้นกันแน่…” ไคสบตาเธอ แววตาลึกล้ำที่ทั้งอันตรายและอบอุ่นในเวลาเดียวกัน “นั่นคือปริศนาของเธอ และอาจเป็นของฉันด้วย” เงาสีดำเคลื่อนไหวตามมุมห้อง เหมือนกำลังเฝ้าสังเกต เสียงกระซิบครั้งแรกกลับมาอีกครั้ง คราวนี้ดังก้องราวกับคำสั่ง “ตามหาคัมภีร์ใจวิเศษ…ก่อนที่หัวใจจะดับสูญ…” ไคจับมือเอลล่าแน่นขึ้น ริมฝีปากเขาเอ่ยเสียงต่ำ “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น…เราต้องหาคำตอบนี้ให้เจอ ก่อนที่ใครบางคนจะได้มันไป” เอลล่าเงยหน้ามองเขา หัวใจเธอทั้งหวาดหวั่นและอบอุ่นในเวลาเดียวกัน… และในค่ำคืนนี้เอง เธอรู้แล้วว่า ชีวิตของเธอจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป …………