Common, Make me

The slap of reality

Common, Make me

* * *

"Ano ba, Arden! Stop dragging me!" she hissed at Arden who's also mad because of the incident happened earlier.

Paano bang hindi ito magpupuyos sa galit kung basta lang nagpahalik si Via sa isang kaibigan na doctor doon sa hospital pagkarating pa lang nila. Sa isip ni Via ay isang simpleng kiss lang ito, a friendly greeting in which matagal na rin nilang ginagawa. But, for Arden who's a man, he knows very well that it was not. He can clearly determine the glint on doctors eyes awhile ago.

That bastard likes my Via...

Halata naman na selos na selos siya, hindi lang siya nakapagtimpi dahil kung umasta rin naman ito ay parang gusto na nitong mang-agaw nang wala sa oras. Mula sa tingin, sa kilos at pananalita ay talagang sinusubok iyong pasensya niya bilang lalaki at manliligaw ng dalaga. Kaya, hindi niya napigilang masuntok ito sa mukha na sanhi nang pagkabulagta nito sa marmol na sahig.

Nabahiran tuloy ng dugo iyong puting uniporme nito.

He's maybe unreasonable but, he can't help it.

She look at him with fury. Halos gusto na niyang sabunutan iyong binata dahil sa pagkainis na nararamdaman niya. "Hindi pa ba malinaw sa iyo huh?!" she shouted angrily. Nabigla pa nga ang binata roon at napa-amang, it wasn't the first time that she shouted at him but today was different.

Nag-echo pa nga 'yong boses niya sa buong parking lot ng hospital. Mabuti nga lang at nagkataon na walang tao roon dahil working hours, dahil kung mayroon man ay talagang masasaksihan nito ang mala-teledrama nilang sagutan.

Marahas na tiningnan ni Via ang binata at taas-noong sinampal ito ng mga salita. Galit na galit ito kung kaya ay hindi na nito napigilan na pagsalitaan iyong binata nang masakit na siyang ikinadurog sa puso nito.

"What the hell is that?!"

She look at him sharply, puno ng gigil. "Doesn't mean that we already f**k, that we already tasted and savor each other's body ay aakto ka na lang na parang boyfriend ko! Na aakto ka nang ganoon sa harap mismo ng hospital! Na aakto kang ganoon sa harap nila! God! We're just having fun, Arden! Hindi mo ba gets? Kasiping. Kalaguyo. s*x buddy. f**k buddy!" she burst out that made him stilled.

Pero, hindi rin nagpatinag si Arden. Buong puso rin niyang sinigaw iyong mga salitang dati pa niyang gusto na sabihin, nilakasan niya iyong loob niya.

Halos maiyak na nga ito nang sambitin iyon. "Pero mahal kita, Via! Kaya ko nagawa 'yon dahil nagseselos ako. Gusto ka niya, gusto ka no'ng gago na 'yon! Via, ayaw kong agawin—"

"Ang tanong Arden, mahal ba kita?!" buong lakas din na sigaw pabalik ng dalaga. Mata sa mata niyang tinanong iyon. "Hindi! Hindi kita mahal ni katiting, Arden!"

Aray.

Nagpatuloy iyong dalaga na para bang hindi masakit iyong sinabi niya sa binata, habang si Arden ay kulang na lang ay ang mabuwal sa kinatatayuan na natulala sa narinig. Masakit pala talaga na marinig mo mismo iyong katotohanan. She doesn't care if she hurt him. She didn't hesitate to slap it on his face because for her, Arden deserves it. Masyado kasi itong mapapel.

Yes, she's a heartless b***h indeed.

"Ilugar mo iyong sarili mo, Guevara. Walang tayo, huwag kang mag-ilusyon. Hindi ako pag-aari ng kung sino," dinuro pa nito ang ulo ni Arden habang gigil na gigil sa galit. "Ilagay mo riyan sa bobong kokote mo ha na hanggang f**k buddies lang tayo! Huwag kang mangarap ng happy ending gaya sa libro Arden dahil madi-dissappoint ka lang. We will never be like that, we will never be together! Stop chasing me because you're presence exhaust me!" she roared. Everything stopped for him, nagunaw lahat.

Savage. Even his presence . . . talagang pati iyon ay kinamumuhian na ng dalaga.

Pagkatapos niyang sabihin iyon ay iniwan na naman niyang lugmok si Arden. Napatulo na lang iyong luha nito at kung wala nga lang pader sa kalapitan ay talagang napasalampak na ito nang tuluyan. Habang nakatitig sa papalayong pigura ng dalaga, tanging nasa isip niya ay ang maraming katanongan, maraming bakit. Bahagya pang nanginginig iyong mga labi nito at nakakuyom iyong kamao.

Did I asked too much? All I want is to be loved by her too...

"And... a-am I what?" Hindi makapaniwalang saad ng binata. Pain consumed his system, hirap nga niyang masambit iyong mga salitang gusto niya sabihin. Truth really hurts.

Hindi niya ini-expect na hanggang 'f**k buddies' lang pala ang turing ng dalaga sa ginagawa nila. While him thinking that it was a love making, Via only thought that it was just a plain s*x. It hurts him, it hurts him bigtime. Mas lalong sampal iyong akala niya ay unti-unti na nitong binubuksan iyong sarili nito para sa kaniya pero mali na naman siya.

Maling akala lang pala.

Mayroon talagang ganoon, ang dali nating maniwala sa isang tao na may puwang na tayo sa buhay nila pero ang totoo pala no'n ay hindi. We only hoped for nothing. In the end, tayo rin lang iyong masasaktan.

Love can make us fool so don't hope.

Hearing her say such thing like that crushed his hope that they can level up. Na puwede silang maging more than pa ro'n at hindi basta f**k buddies lang. Pero anong magagawa ni Arden if Via already cleared everything.

He wiped his precious tears, iyong luha ng kaniyang pagkatalo.

"Tangina, f**k buddy lang pala." He said, pahina nang pahina iyong boses. Nailing na lang siya at dahan-dahan na dumausdos hanggang sa napaupo na siya sa sementadong parte ng parking lot at napasandal.

He hoped for nothing, he was stupid to think that she feels the same way. Huwag kasi umasa.

Love is traumatic, right?

Humihikbi siyang tinanong ang sarili. "Ang tagal kong hinintay na makasama siya, na makita, mahagkan at maiparamdan kung gaano ko siya kamahal pero... pero, f**k buddy lang? Those things that I did for her... hindi pa ba sapat iyon?" Stupid questions even though he knows the answer already. Masyado pang mabilis, hindi pa kasi niya matatanggap. Ayaw pa niyang aminin at ayaw pa niyang sumuko.

Hindi naman kasi madali na tanggapin iyong pagkatalo.

"... pumunta lang pala ako ng Cebu para maksaktan. Tangina, so this is the feeling of being rejected? Ganito pala iyong naramdaman no'ng mga ni-reject ko. Damn. Poor self, you're a hoping for something you can't have in the first place..." umalingawgaw sa buong lugar ang tunog ng kaniyang hikbi. Palakas iyong nang palakas, pasakit naman nang pasakit iyong puso niya.

"Ang daming babaeng handa akong pagsilbihan, na handang maging martyr para sa akin pero bakit siya pa rin iyong sinisigaw ng puso ko?! Bakit?" He's hopeless. Tumingala na naman siya habang inaalala iyong hiling sandali nila na masayang magkasama. Iyong pagtataray nito, iyong pag-aalala nito . . . lahat.

"Tangina, Mahal na mahal ko talaga siya eh!" Umiling ito. Still denying the truth. He won't accept it, he doesn't want to give up . . . yet.

Not now...

Hindi pa niya kaya.

"Challenge lang iyon, Arden. She's just trying to test you, don't give up on her," pampalumbag-loob niya sa sarili. And then, he broke down again, "S-she . . . she will l-love you back..."

May kasiguraduhan bang mamahalin siya?

"Just don't give up, huwag muna ngayon. Hold on, keep fighting your love. Saka na tayo sumuko kapag kaya na nating tanggapin na wala na talagang pag-asa..."

May pag-asa pa nga ba?

"E-even if . . . even if it's painful, I will try to pick up those pieces that she broke. Okay lang, saktan niya pa ako, titiisin ko pa, pipilitin kong intindihin 'wag lang siya mawala sa buhay ko."

Matitiis pa nga ba niya?

Saan ka nga ba kukuha ng lakas upang lumaban gayong sukong-suko ka na? Paano mo matitiis iyong sakit kung unti-unti ka nitong pinapatay? Makakaya mo kaya?

Kahit na ibuhos mo lahat, kahit na ibigay mo pati dangal mo, iyong pag-ibig mong totoo . . . kung wala talagang pag-ibig na nararamdaman iyong tao sa'yo, ikaw pa rin iyong talo. Isipin mo na lang iyong oras na ginugol mo, iyong effort . . . lahat. Sayang lang iyon kung magmamahal ka ng isang taong hindi kayang suklian ang nararamdaman mo.

Matutong sumuko.

Wala ng natira kay Arden, binigay na niya lahat eh. Pati iyong pagmamahal na dapat tinira niya para sarili ay inilaan na lang niya para kay Via.

Ipipilit pa nga ba? O bibitaw na?

Isang malaking katanungan sa isip niya. If he will give up, maybe he will loose the chance forever. May prosyento rin naman kasi na pagsubok lang iyon, 'yon ang nasa isip niya. Pero ang tanong, kailangan bang manakit nang sobra para sa isang pagsubok? Ganoon ba talaga ang pag-ibig? If he will give up, he can save his heart.

Or...

He will still fight, but hurting along the process. Ano ang mas matimbang? Magiging worth it nga ba lahat gayong wala namang assurance na may mapapala siya.

Bibitiw ba o laban pa?

***

In love, learn to accept defeat.

In love, if there's no trust, everything will turns into trauma.

-Dawndistinctmind