ตอนที่ 2 เทสหน้ากล้อง

2361 Words

ยั่วรักนางเอกหนัง R : ตอนที่ 2 เทสหน้ากล้อง สามวันผ่านไป อ้อยเริ่มงานใหม่ด้วยดี ขณะที่ก้องก็เริ่มงานในโรงงาน แต่หลังจากเอาเงินที่ขายทองเกือบสองหมื่นไปจ่ายบัตรเครดิต แต่ก็ได้แค่เสี้ยวหนึ่งของหนี้ ไม่มีใครพูดถึงการไปเทสหน้ากล้อง แต่มันก็อยู่ในใจก้องและอ้อยตลอดเวลา อ้อยอยากไปเทสหน้ากล้องแต่ไม่กล้าบอก ขณะที่ก้องก็คิดถึงเงินก้อนโต สองผัวเมียรอว่าใครจะพูดขึ้นมาก่อน สุดท้ายก็เป็นก้องที่พูดขึ้น “จ่ายบัตรเท่าไหร่ก็ไม่หมด โอ้ยย...จะเอาเงินมาจากไหนเนี่ย” ก้องบ่น ก่อนหันมาที่อ้อย “อ้อยติดต่อไปยัง” ก้องถาม “ติดต่อไรเหรอ” อ้อยแกล้งทำไม่รู้ “ก็อันนั้นแหละ ที่ว่าจะไปลองเทสหน้ากล้องน่ะ” ก้องทวนความจำ “อ๋อ..ยังเลย อ้อยไม่กล้า” อ้อยบอก “แต่พี่ว่าลองไปดูก็ไม่เสียหายนะ เอ่อ...ก็แค่...แค่ถ่ายแบบเหมือนที่ว่า” ก้องพูดไม่เต็มปาก เพราะยังเกรงใจอ้อยอยู่ “แต่อ้อยไม่มั่นใจ รูปร่างอ้อยก็ใช่ว่าจะดี เอ่อ..ใส่ชุดแบบนั้นแล้วจะออกมายังไงไม่รู้” อ้อยบอก “คนนั้นเค้าคงแนะนำแหละ หรือให้พี่ไปด้วยเอามั้ย” ก้องถาม “ก็ได้...ลองดูก็ได้..งั้นวันเสาร์นี้อ้อยจะลองนัดดู” อ้อยบอก วันเสาร์อ้อยและก้องก็ไปตามนัด ต้อยนัดทั้งสองเจอกันที่สตูดิโอแห่งหนึ่ง “มากันแล้วๆ เชิญจ๊ะๆ แล้วคุณน้องคนนี้คือ....” ต้อยทำหน้าสงสัย “เอ่อ....แฟนอ้อยเองค่ะ” อ้อยบอก แต่ต้อยทำหน้าไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ “พามาทำไมล่ะน้องอ้อย...อ้าว..แล้ว...ดูสิ...ถอดแหวนเก็บเดี๋ยวนี้” ต้อยกระซิบข้างหู “พามาเป็นเพื่อนค่ะ ข..ขอโทษนะคะ” อ้อยบอก “เอาล่ะๆ มาที่ห้องถ่ายเลย ห้องที่สามนะ” ต้อยบอกก่อนพากันเดินขึ้นไปด้านบน สตูดิโออยู่เรียงกันสี่ห้อง แต่ต้อยพาทั้งสองมาที่ห้องที่สาม “พี่หมู...มาแล้วค่ะ น้องอ้อย นี่พี่หมูตากล้องมือโปร” ต้อยแนะนำให้รู้จักตากล้องชื่อหมู ดูมีอายุพอสมควร “สวัสดีค่ะ” อ้อยทักทาย “ส่วนนั้นแฟนเค้า ถามกันเองนะว่าชื่อไร” ต้อยบอก แต่หมูไม่ถาม “ยินดีที่ได้รู้จักครับหนูอ้อย เดี๋ยวเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่งหน้าทำผมพอประมาณนะต้อย” หมูสั่ง “ได้จ๊ะ มาเลยน้องอ้อย ส่วนคุณคอยอยู่ตรงนี้นะ ห้ามวุ่นวายเข้าใจมั้ย” ต้อยสั่งก้อง อ้อยเข้าห้องแต่งหน้า มีกะเทยหนุ่มใหญ่รออยู่ก่อนแล้ว “โชคดีนะ วันนี้มาเทสคนเดียว บางวันมาเป็นสิบ ช่างแต่งหน้าแทบอ้วก” ต้อยบอกขณะที่ช่างเริ่มแต่งหน้าทำผม “บอกคร่าวๆก่อนได้มั้ยคะ ประเดี๋ยวต้องทำอะไรบ้าง” อ้อยถาม “ก็ไม่มีไรมาก แค่ลองถ่ายภาพ ลองโพสท่า จะดูว่าพอผ่านกล้องแล้วเป็นยังไง” ต้อยบอก ก่อนหันไปกำชับช่างแต่งหน้า “เอาพอประมาณนะ แค่เทสหน้ากล้อง” ต้อยกำชับ เกือบยี่สิบนาทีก็แต่งหน้าทำผมเสร็จ อ้อยจึงไปแต่งตัวด้วยชุดที่เตรียมไว้ จริงๆชุดที่ต้องใส่เป็นแค่ชุดวัยรุ่นธรรมดาทั่วไป เสื้อสายเดี่ยวกางเกงยีนส์สั้น แต่ในความธรรมดานั้น มันเน้นส่วนสัดของผู้ใส่เป็นพิเศษ “อืมมม....น้องอ้อย จริงๆหนูก็สวยนะ ผิวก็ขาว หุ่นสวยกะทัดรัด แต่เสียดายน่าจะสูงกว่านี้อีกนิด แล้วก็...หน้าอกเล็กไปหน่อย อืมม...หรือถ้าได้เสริมจมูก ได้เสริมหน้าอก ก็คงดี...” ต้อยวิจารณ์รูปร่าง ก่อนเดินนำอ้อยไปหาตากล้อง “เอาล่ะ เริ่มกันเลย หนู...หนู...หนูอ้อยใช่มั้ย หนูไม่ต้องเกร็ง ทำตัวตามสบาย เดินไปนั่งตรงนั้น” หมูเริ่มสั่งให้อ้อยเดินไปนั่งที่เก้าอี้สีเทาที่วางบนผ้าสีขาวพาดยาวไปถึงฉากหลัง ขณะที่ลูกมือของหมูก็ขะมักเขม้นจัดฉากจัดไฟ “ทีนี้ก็ทำท่าที่คิดว่าตัวเองสวยที่สุด เชิดหน้ายืดขา โอเค น้องอ้อย น้องอย่าอยู่นิ่ง มูฟเม้นท์น่ะ เข้าใจมั้ย นั่นแหละ เอาล่ะยืนขึ้น หันหลัง หมุนหน้ามา แบบนั้นแหละ โอเค โทษนะน้อง” หมูหันไปบอกก้องก่อนลุกขึ้นมาจัดท่าทาง หมูสัมผัสเรือนร่างของอ้อย แม้จะแค่จับแขนจับขาจับสะโพก ก็ทำให้ก้องทำท่าหงุดหงิดแต่ก็ไม่อยากขัดขวาง “เอาล่ะ ยืนพิงผนัง ชันเข่าขึ้น เยี่ยม....ที่นี้หันหลังกระเด้งก้นหน่อย แป๊บๆ” หมูลุกขึ้น จับอ้อยโก้งโค้งแต่เหลียวหลังมา มือหมูจับสะโพก ก่อนจะลงมาที่ขาอ่อน หมูจับให้ถ่างออกเล็กน้อย “อยู่นิ่งๆ แป๊บๆๆ โอเค ค่อยๆหันมา ยกตัวขึ้น เยี่ยม เอาล่ะทำรูปตัวเอส ทำเป็นมั้ย แบบนี้” หมูวางกล้องเดินไปจับตัวอ้อยอีกครั้ง อ้อยไม่มีปากเสียง แต่ก้องหงุดหงิดเต็มที “มันเป็นงานนะ ตากล้องเค้าไม่คิดอะไรหรอก” ต้อยบอก เพราะสังเกตเห็นก้องเริ่มหงุดหงิด “เอาล่ะเรียบร้อย อีกห้านาทีมาดูหน้าคอมพ์กัน” หมูบอก ก่อนที่ต้อยจะเดินไปนั่งใกล้ ขณะที่อ้อยก็หลบมาหาก้องที่นั่งอยู่ด้านหลัง “อ้อยดูเป็นไงบ้าง” อ้อยถาม “สวยดี...แต่ไอ้ตากล้องมันจับตัวอ้อย” ก้องบอก ทำหน้าไม่พอใจ “เอ่อ..มันเป็นงานนะ เค้าต้องจัดท่า ไม่จับตัวก็ไม่ได้ เค้าไม่ได้ตั้งใจหรอก” อ้อยบอก “รู้....แต่หึง” ก้องบอก “อิอิ...แล้วแบบนี้จะไปเล่นหนังอาร์ได้ไง” อ้อยแซว “อ้อยจะเล่นเหรอ ไม่เอานะ แค่โดนถ่ายภาพพี่ก็ทนไม่ไหวแล้ว” ก้องบอก “แซวเล่น ไม่เอาหรอก” อ้อยบอก “มาค่ะน้องอ้อยมาดูกัน” ต้อยร้องเรียกให้อ้อยไปดูหน้าคอมพ์ ภาพออกมาสวยมากในสายตาอ้อย แต่ต้อยกับหมูยังดูไม่ค่อยพอใจ “ยังไม่เป็นธรรมชาติเท่าไหร่ รูปร่างไม่ค่อยโดดเด่น แต่หน้าตาพอใช้ได้” หมูบอก “แบบนี้เป็นนางแบบหรือพวกนักแสดงได้มั้ย” ต้อยถาม “นางแบบคงไม่ได้ ความสูงไม่ถึง แต่นักแสดง อืมม..หน้าตาพอไหว แต่อาจต้องหาจุดเด่น เช่น ตลก หรือ เซ็กซี่ แต่เดี๋ยวนี้คู่แข่งเยอะ หรือไม่งั้นก็...ตัวประกอบคงพอได้ อืมม...แต่หน้าต้องให้ดูอินเตอร์กว่านี้หน่อย ว่าแต่หนูสนใจงานแบบไหนล่ะ” หมูงึมงำครู่ใหญ่ก่อนที่จะถาม “เอ่อ...ไม่รู้สิคะ” อ้อยลังเล “งานพวกออกทริปเป็นนางแบบให้เค้าถ่ายภาพพอได้มั้ยพี่” ต้อยถามต่อ “ก็ได้อยู่นะ หน้าตาน้องเค้าดูโฉบเฉี่ยวดูเซ็กซี่ หุ่นก็พอได้อยู่ อืมม...ลองเทสชุดว่ายน้ำดูมั้ย” หมูถาม “ลองดูมั้ยอ้อย ถ้าจะเป็นตัวประกอบก็งานน้อยหน่อย ถ้าจะเป็นนักแสดงมันต้องไปแคสติ้งบทพูดอีกรอบ ถ้าเป็นพริตตี้ขายสินค้าก็น่าจะไม่ไหว แต่ถ้าเป็นนางแบบออกทริปก็น่าจะโอเคนะ ใส่ชุดว่ายน้ำ ทำท่ายั่วยวน ยิ้มแย้มแจ่มใส ให้หนุ่มๆถ่ายรูป งานง่ายๆเอง ถ้าโอเคพี่จะหาสักงานให้ลองทำดู” ต้อยบอก “เอ่อ...ชุดว่ายน้ำ อ้อย...อ้อยไม่แน่ใจ...ขอปรึกษาพี่ก้องก่อนได้มั้ยคะ” อ้อยบอก แต่ต้อยทำตาข้น “นี่น้องอ้อย...พี่ไม่เข้าใจ...ทำไมต้องปรึกษา เป็นตัวของตัวเองหน่อยสิ อ้อยแบบที่พี่เห็นที่ร้านทองน่ะ คนที่พูดจาฉะฉาน มั่นใจในตัวเอง คนนั้นอยู่ไหน..” ต้อยถาม ก่อนจะพูดต่อ “อ๋อ..แล้วก็จำไว้...ผู้ชายคือตัวถ่วงของการทำงานแบบนี้ ถ้าอยากทำงานนี้ต้องไม่มีผู้ชายเข้ามาเกี่ยวนะ แต่ถ้าทำไม่ได้...พี่ว่ากลับไปทำงานที่อ้อยเคยทำดีกว่า” ต้อยพูดแบบมีอารมณ์ “ขอโทษค่ะพี่ต้อย แต่....” อ้อยกำลังจะพูดต่อก็มีสาวสวยแต่งตัวสุดเซ็กซี่เดินเข้ามา “เจ๊ต้อย...ไม่เจอกันนานเลยนะคะ” สาวสวยทัก ก้องเองที่นั่งอยู่ใกล้ๆก็ต้องตะลึง “แหม..น้องแป้ง..จำเจ๊ได้อยู่นี่..นึกว่าลืมซะแล้ว” ต้อยบอก “ลืมได้ไงล่ะคะ เจ๊ต้อยคือผู้มีพระคุณของแป้ง” แป้งส่งยิ้ม “ผู้มีพระคุณเหรอ...แล้วเป็นไงบ้างช่วงนี้ งานเพียบละสิ” ต้อยถาม ทำหน้าตากระแนะกระแหน “ก็...ก็พอมีค่ะ นี่ค่ายหนังก็นัดมาถ่ายปกหนังเรื่องใหม่กับพี่หมู” แป้งบอก “อ๋อจ๊ะ...ได้สัญญาไปหลายปีละสิ” ต้อยแซว “แค่สองปีค่ะ” แป้งบอก “สองปีกี่เรื่อง” ต้อยถาม “ก็การันตีไว้ยี่สิบเรื่องค่ะ” แป้งบอก “ว้าว...สองปียี่สิบเรื่อง เรื่องละเกือบแสน เป็นล้านเลยสิ นี่ยังไม่นับงานอีเวนท์อีก เศรษฐีเลยแบบนี้” ต้อยบอก ทำเอาก้องกับอ้อยหูผึ่ง “แหม..ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะพี่ เอ๊ะ...แล้วนี่เด็กใหม่เหรอคะ พี่ชื่อแป้งนะ น้องชื่อ....” แป้งถาม ท่าทางเป็นมิตร “อ้อยค่ะ” อ้อยบอก “แล้วหนุ่มคนนี้พระเอกใหม่เหรอ.....” แป้งถาม ทำท่าพยักพเยิดไปทางก้อง “ไม่ใช่ค่ะ....นี่พี่ก้อง เอ่อ...มาเป็นเพื่อนอ้อย” อ้อยแนะนำและก้องก็พยักหน้า ยังเหลือบมองดาราคนสวยไม่วางตา “น้องอ้อยคงไม่รู้จัก นี่น้องแป้ง ปาหนัน นางเอกหนังอาร์ชื่อดัง เมื่อก่อนก็อยู่ในสังกัดพี่นี่แหละ แต่พอดังก็หนีไปทำสัญญากับค่ายใหญ่ซะแล้ว” ต้อยบอก “ก็แป้งหมดสัญญากับพี่นี่คะ” แป้งเถียง “สัญญาเหรอ ถ้ามีมารยาทมันต้องทำกับพี่สิ ไม่ใช่ไปทำกับค่ายหนังแบบนั้น” ต้อยบอก เหตุการณ์เริ่มตึงเครียด “เอ่อ..น้องแป้ง พี่ว่าไปแต่งหน้าเถอะจ๊ะ เดี๋ยวพวกคอสตูมมาจะได้ถ่ายกันเลย” หมูเปลี่ยนเรื่อง คงกลัวจะทะเลาะกัน “ค่ะๆ งั้นแป้งไปนะคะ สวัสดีค่ะพี่ต้อย ไปก่อนนะน้อง” แป้งหันมาบอกอ้อยและก้อง “ชิ...ไป...เราลงไปคุยกันข้างล่าง ตามมา” ต้อยบอกอ้อย พอนั่งที่โซฟาด้านล่าง ต้อยก็เริ่มโวยวายทันที “นังแป้ง ตะก่อนไม่มีที่ไป ก็ได้อีต้อยคนนี้แหละดูแล แต่แหมได้แค่ปีเดียว หล่อนก็เข้าตาค่ายใหญ่ ทำหนังอาร์ส่งขายทั้งในทั้งนอก ชิ...ไม่เห็นหัวคนที่เคยปลุกปั้นมาเลย” ต้อยบ่น ก่อนหันมาคุยกับอ้อย “ทีนี้เรื่องเราบ้าง...น้องอ้อย ว่าไง...ถ้าอยากเป็นดารา ก็เป็นตัวประกอบไปก่อนนะ เดี๋ยวลองหาให้ แต่...เออ ถ้าทำพาร์ทไทม์ก็ลำบากอีก อืมมม...ตกลงงานโมเดล งานออกทริปไม่เอาใช่มั้ย” ต้อยถาม “อ้อย...เอ่อ ต้องใส่ชุดว่ายน้ำ อ้อยไม่มั่นใจ” อ้อยบอก “ผมถามหน่อยสิ มีงานอื่นมั้ยที่ไม่ต้องใส่ขุดวาบหวิว” ก้องถาม “ไม่อยากตอบเลย...แต่ตอบก็ได้...ก็มีอยู่แต่นานๆมีที ถ้ารอได้ก็ไม่ว่า ค่อยๆโต ค่อยๆสะสมชื่อเสียงก็ดีเหมือนกัน แต่...เราพูดตรงๆกันนะ พี่รู้ว่าน้องๆร้อนเงิน งานนางแบบออกทริปแบบนี้เงินดี เปลืองตัวนิดหน่อยคอยอ่อยผู้ชาย แค่ไม่กี่ชั่วโมงก็ครึ่งหมื่นแล้ว” ต้อยอธิบาย ก้องกำลังจะถามต่อ ก็เห็นแป้งเดินมา แป้งพยักหน้ายิ้มให้ทุกคนก่อนเดินไปหยิบของในรถเก๋งคันหรูที่จอดอยู่หน้าสตูดิโอก่อนเดินกลับขึ้นไป “ขับรถหรู คงอยากอวดละสิ” ต้อยบ่น แต่ก้องรีบนำเข้าเรื่อง “แบบคุณแป้งนี่ได้เงินดีเหรอ” ก้องถาม “ดีสิ...ถ่ายหนังแค่สามวันค่าตัวใหม่ๆก็ห้าหมื่น แต่ตอนนี้หล่อนคงรับเรื่องละใกล้แสน” ต้อยบอก ก่อนจะพูดต่อ “แต่...แป้งเค้าไม่มีแฟน แสดงแบบนี้ก็ไม่มีปัญหา แต่กับน้องๆน่ะ อย่าเลย ลองกับงานออกทริปดีกว่า จะหาให้ แต่ช่วงแรกขอเป็นทดลองงานก่อนนะ ถ้าพอใจพี่จะทำสัญญา” ต้อยบอก “ถ้าไม่พอใจล่ะ” ก้องถามห้วนๆ “ก็ไม่ทำสัญญา” ต้อยตอบห้วนๆเหมือนกัน “อ้อยว่าไง..ลองดูมั้ย งานนางแบบ พี่ว่าอ้อยทำได้นะ” ก้องบอก “อ้อย....เอ่อ…แล้วต้องมาลองถ่ายชุดว่ายน้ำอีกมั้ยคะ” อ้อยถาม “ลองสิ ออกทริปจริงจะได้ไม่ประหม่า รีบมาเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี ไม่แน่เสาร์อาทิตย์หน้าอาจมีงานให้เลย” ต้อยบอก “เร็วกว่านั้นก็ได้นะ เอาเป็นว่าพรุ่งนี้วันอาทิตย์ อ้อยจะมาลองเทสชุดว่ายน้ำเลย” ก้องพูดเองเออเอง “แต่ว่า...เพื่อให้น้องอ้อยไม่ประหม่า พรุ่งนี้น้องไม่ต้องมาได้มั้ย” ต้อยบอก “เอ่อ.....แต่....” อ้อยลังเลหันไปมองจ้องตาก้อง “โอเค...ผมไม่มา พี่จัดการตามสบายเลย” ก้องสรุป ก่อนจะแยกย้าย กลับมาถึงบ้าน ก้องก็โดนอ้อยตำหนิ “พูดเองเออเองทุกอย่าง ไม่ถามอ้อยสักคำ” อ้อยบ่น “มองตาก็รู้ว่าอ้อยโอเค แต่เงินดีแบบนี้พี่ว่าถ้าได้ทำสัญญาก็ออกจากงานประจำได้เลยนะ” ก้องบอก “อย่าเพิ่งฝัน ยังไม่รู้เลยว่าทำได้มั้ย” อ้อยบอก “พี่รู้ว่าอ้อยทำได้” ก้องสรุป ก่อนจะพูดต่อ “ว่าแต่นางเอกคนนั้น น้องแป้ง...พี่เคยดูนะ ลีลาสุดยอด อยากลองดูมั้ย” ก้องถาม แต่อ้อยส่ายหัวก่อนล้มตัวลงนอนครุ่นคิด ตอนที่อยู่ร้านทอง อ้อยแกล้งยั่วเฮียเจ้าของด้วยความมั่นใจเพราะคนไม่เยอะ แต่การต้องใส่ชุดว่ายน้ำให้ผู้ชายรุมล้อมถ่ายภาพ อ้อยไม่เคยทำมาก่อนในชีวิต ความมั่นใจในตัวเองที่มีกลัวว่ามันจะหายหมด แต่สุดท้ายเมื่อนึกถึงเงิน อ้อยก็ตัดสินใจ............. จบตอนที่ 2

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more