Boynumda ki kolyede oyalandı elim.İçim içime sığmıyordu.Dolup taşıyordum.
Hiç bitmesini istemediğim bir baharı yaşıyordum.Ne ilk ne sondu.Artık hep benimle olan bahar.Kalbimde ki boş sayfalar satır satır onu yazıyordu.İnce ince işliyordu hücrelerime.Kalbim İstanbul gibiydi.Fethedilmeyi bekliyordu.
Fatihini bekleyen kalbim sonunda bulmuştu.Benim Fatihim Kahraman'dı.Adı gibiydi.
Beynimde dönüp duran kelimeler içime mutluluk tohumlarını aşılıyordu.
'Tıpkı benim senden başka kimseyi sevemeyeceğim gibi.'
Şükrettim Rabbime.
Kasanın anahtarını teslim ettim Ali Beye.Çıkış kapısına yöneldim.Yolda gördüğüm kağıt helva satan adama takıldı gözlerim.Kıvrıldı yanaklarım iki yana.Soluk soluğa bana koşuşunu hatırladım.Hayatım bir anda onunla dolmuştu.Pişman değildim hatta olabildiğince mesuttum.Kolu
