Chapter 62
Hunter's POV
Dahil wala rin naman akong kakwentuhan o kausap man lang habang kumakain ay mabilis lang akong natapos. Ang nagpatagal lang sa akin sa pag-stay ko rito sa cafeteria ay ang pag-iisipi sa kung paano didiskarte ng pagtatanong sa mga estudyante ng third floor. Sa totoo lang ay hindi ko alam kung paano ako mag-a-approach gayong hindi ko naman nature ang kumausap ng ibang tao.
Kahit nga kapag sila ang nag-iinitiate ng usapan ay nahihirapan na ako. Paano pa kaya kung ako mismo ang mauuna na makipag-usap sa ibang tao. Hindi ko alam kung paano sisimulan ang pagtatanong lalo pa at alam ko na agad ang magiging reaction nila kapag nalaman nila kung sino ang hinahanap ko.
Baka mairita lang ako kapag sa simpleng tanong ko ay kakaibang tingin lang ang isagot nila sa akin. Baha
