İkisi de konuşmadan birbirine bakarken Devran’ın yumuşak çehresi an be an katılaştı.
Nare’nin ela gözlerinin yuvalarında minik minik kıpraştığını fark ederken duyduğundan emin oldu.
Anladığı gibi de “Seni arıyorum, neredeydin?” diye sordu.
Üzerini kapatmaya çalışınca Nare bakışlarını ondan çekti. İçini yeni bir dert alacaktı ama almasın istedi. Kalbi çoktan Devran’ın hakkında bilmediği şeylerin varlığı ile sıkışmaya başlamıştı.
Kiminle konuştuğunu sormaya hem çekiniyor hem de alacağı cevaptan korkuyordu.
“Sıkıldım, biraz dolaşayım demiştim.”
Nare’nin tutuk sözleri bakışlarını kaçırışından hoşlanmıyordu Devran. Kız mütemadiyen ürkek davranıyordu.
Aslında buna sebebiyet verenin kendisi olduğundan bihaberdi.
“Tamam, yemeğe iniyoruz, hadi.”
İçindeki kuruntular bir yana herkesin ara
