Nare henüz kaynanasının lafını ne aklına ne kalbine oturtabilmişti, ağlamaktan başka bir şey yapamazken üzerine birde kocasının söylediği eklenince alt üst oldu, darmadağın oldu.
“Artık benim sorumluluğumda!”
Ne yanlış anlamaya ne başka manalara çıkıyordu bu cümle, Devran Ariya’yı nikâhına almıştı işte, Nare’nin üzerine ikinci eş olarak getirmiş babasının onu dövmesine engel olmuştu. Araya girebilecek onlarca kişi varken hem de.
Durum o kadar barizdi ki inkâr etmek aptallıktan öteye geçecek ama asla aşağısında kalmayacaktı.
Ariya, Devran’ın ikinci karısıydı.
Düşüncelerine dur diyemediği her yeni cümlede beyni sarsılırken aşağı bakmaktan başı dönmeye başlamıştı, gözleri ne yerde ağlayan Ariya’yı ne kocasını görmüyordu, gözyaşlarıyla buğulanmıştı. Olduğu yerde nefes almak oldukça güç
