Chance
I looked like a lost soul while walking on my way to the other gate of our school. Bawat pagpatak ng luha ko'y mabilis kong pinapawi upang walang makahalata sa akin.
"Scarlett!"
When I heard a familiar voice call my name, I prepared myself to look at him ngunit bago pa ako makaharap ay hinila na niya ako't niyakap ng mahigpit. I closed my eyes at hinayaan nang bumuhos ang luha ko.
"Kuya..." Noon ko na lang ulit tinawag si Rico na kuya pagkatapos ng ilang mga taon na nagdaan.
Noong mga bata pa kami'y tinatawag ko pa siyang kuya dahil mas matanda siya sa akin ng anim na buwan. Ngunit nang tumanda na kami'y hindi ko na siya tinatawag ng kuya dahil magkasing-edad naman kami. Parehas din ng taon kung kailan pinanganak, sadyang nauna lang siya ng ilang buwan. But at that moment, I ne
