Relentlessly (La Esperanza Series #1) Free - Tagalog

Kabanata 23

WARNING: SPG

Napakurap ako at gumalaw sa kinatatayuan bago lumapit sa kama. Dahan-dahan at maingat kong inangat ang comforter para takpan ang katawan niya dahil malamok at nakabukas ang bintana.

Sinasaway ko ang sarili sa tuwing napapatingin sa mga hindi dapat tingnan. Napaangat ang mga mata ko sa kaniyang mukha.

Napatigil ako nang biglang magising si Seatiel. Gumalaw siya sa higaan at bumagsak ang tingin sa kamay kong inaayos ang comforter. Nang iangat niya ang mga mata ay nagtama ang mga mata namin.

“I-Inaayos ko lang,” napapalunok na sambit ko at agad siyang binitawan. Para akong nahuling may ginagawang masama!

“Saan ka galing? Nakatulog na ako sa paghihintay...” salubong ang kilay na sabi niya at napahilot sa pagitan ng mga kilay.

“Sa... sa flower farm?” kabadong sagot ko. Pilit kong winaksi sa isip ang paghahatid sa akin ni Creed.

“Galing ako roon... wala ka,” mas mariing sabi niya. “Hindi malayo ang flower farm, Lauren. Kabisado ko ang La Esperanza.”

Napalunok ako. Wala naman akong dapat itago pero sa paraan ng pagsasalita niya, para bang hinding-hindi ako makakapagsinungaling.

“Naligaw ako. Hindi ko matawid ang ilog, buti na lang merong dumating... tapos hinatid ako pabalik dito. Siguro nakaalis na ako noong dumating ka sa farm kaya ‘di mo ako naabutan... saka bakit dumaan ka pa roon? Sana dumiretso ka na lang dito...” sagot ko.

“Sinong naghatid sa ‘yo?” tanong niya, parang ‘yon lang ang narinig sa dami kong sinabi.

“May nakakita lang sa ‘kin. Creed yata ang pangalan? Kakilala raw niya si Margaret,” sagot ko. Bahagyang nangunot ang noo niya. Agad ko nang inilihis ang usapan bago niya pa madagdagan ang mga tanong. “B-Bakit nandito ka? Ganitong oras, umaalis ka na. Madilim na sa labas.” Sinulyapan ko ang mga gamit niya.

“Dito ako matutulog.”

Oh... first time niya lang matutulog dito nang gabi. Alam kaya nina Nay Issa na nandito siya ngayon? Dahil kapag nalaman ‘yon nina Ate Aly, baka kung anong sabihin nila na nagsasama kami sa isang kwarto! Hindi naman magandang tingnan iyon! Malay ko ba kung gaano ka-conservative ang mga tao rito.

Walang kaso sa ‘kin kung dito siya matutulog, pero sa ibang tao, siyempre magkakaroon at magkakaroon ng malisya. Kahit sinong tumingin.

“Sa sala na lang ako kung gano’n...” sagot ko at akmang aalis.

“Bakit sa sala pa?” usal niya at saka tumayo mula sa higaan. Sinuklay niya ang kaniyang buhok at dinampot ang unan na ginamit niya. Lilipat sana siya sa mahabang upuan. Ni wala nga ‘yong malambot na kutson! Paano siya makakatulog? “Dito na lang ako at diyan ka.”

“Pero hindi ka makakatulog diyan, Seatiel. Sa kama ka na lang at diyan ako. At saka hindi pa naman ako matutulog. Medyo maaga pa.” Hindi pa nga kami naghahapunan. Puro na lang tulog ang isang ‘to.

Tumingin siya sa ‘kin. “Alright, gisingin mo ako kung matutulog ka na.”

Tumango na lang ako kahit sigurado akong hindi ko ‘yon gagawin. Hindi na raw siya maghahapunan. Sumaglit ako sa baba at gaya nang mga nakaraan, hindi nga alam nina Ate Aly na nasa taas si Seatiel.

Hindi ko halos malunok ang pagkain at panay ang sulyap ko sa hagdan. Baka kasi bigla siyang bumaba at malaman nina Ate Aly na nandoon siya tapos wala akong sinasabi. Nagmadali ako sa pagkain at naglinis ng sarili para makatulog na.

“Goodnight, Lauren!” paalam ni Ate Aly nang pumasok na sa kwarto nila. Si Nay Issa ay doon sa sala matutulog kung saan siya naglalatag ng kutson.

“Goodnight po...” garalgal na sagot ko. Pakiramdam ko, pinagpapawisan ako nang malamig. Sinara niya na ang pinto ng kwarto nila na katapat lang nitong tinutulugan ko.

Sa sala na lang kaya ako?

Magtatabi ba kami ni Seatiel? O ako na lang doon sa upuan? Sa sahig?

Ang dami kong kailangang problemahin pero ito pa ang ginagawa kong big deal!

Pumasok ulit ako sa loob ng kwarto at nakita kong tulog pa rin si Seatiel sa kama. Like what he usually does, nag-iwan siya ng espasyo sa kalahati ng kama.

Maingat ang bawat hakbang ko at ang pagsara sa pinto. Napatulala ako sa space ng kama pabalik kay Seatiel. He’s asleep. Mabilis lang siyang magising. Konting galaw ko lang ay magigising siya agad kaya kailangan kong magdahan-dahan.

Hindi na ako nag-inarte dahil alam kong hindi rin naman ako makakatulog sa upuan. Maingat kong inusog ang kumot na gamit niya patungo sa side niya. Inurong ko ang isang unan sa side ko. Sinagad ko iyon sa pinakagilid para may space sa pagitan namin.

Maingat akong humiga sa tabi niya, pigil-pigil ang paghinga para lang ‘di siya magising. Nakahinga ako nang maluwag nang makahiga ako nang hindi siya nagigising. Matapos ko siyang sulyapan ay tumagilid na ako at hinarap ang kabilang side.

He moved a bit. Napatikom ako sa bibig at halos mahulog na ako sa gilid ng kama kakalayo ko sa kaniya. Napapikit ako.

Naramdaman ko ulit ang paggalaw ng kama, parang tumagilid siya at humarap sa gawi ko. I knew laying down here with him was a wrong move!

“Hm... Lauren? Tulog ka na?” mahinang tanong niya sa kakagising lang na boses. His voice was husky enough to make my heart wild.

Hindi ako sumagot. I pretended to be asleep.

“Lauren...” tawag niya ulit.

I swallowed hard. “Hmm?” I groaned, faking a sleepy voice, kunwari nagagambala niya ang tulog ko!

“Can I put my arms around you?” tanong niya na mabilis nagpadilat sa mga mata ko.

A-Ano raw?

Hindi ako sumagot. Halos mapasinghap ako nang ipaikot niya ang kaniyang braso sa tiyan ko. Sobrang lapit niya sa akin, nararamdaman ko na ang paghinga niya sa likod ko.

Hindi ako gumalaw. Kahit bumalikwas, hindi ko magawa. Hindi ko yata kakayaning harapin siya.

“Aalis ako nang maaga. May pupuntahan ka ba bukas?”

Akala ko ba inaantok ang isang ‘to?

“Flower farm. Buong araw iyon sabi ni Ate Aly,” sagot ko.

“Dadaan ako roon bukas. Huwag kang magpapahatid kahit kanino,” matamang saad niya.

“Mabait iyong Creed, and it just happened na naligaw ako kanina.” Malalim siyang bumuntonghininga at mas hinapit ako palapit. Hindi na ako nakatiis. “Bakit nandito ka ngayong gabi, Seatiel? Paano iyong tinutuluyan mo?”

“Nahihirapan akong makatulog doon. That’s why I’m here,” sambit niya. “Bakit? Am I making you uncomfortable?”

Mabilis akong umiling. It’s just that...

Malalim akong napahinga. “Matutulog na ako...” sabi ko’t pinikit ang mga mata.

Sumagi sa isip ko noong magkasama sila ni Tamsiah. Saan niya kaya hinatid ang babae? O siguro magkasama sila buong gabi. At saan ba siya tumutuloy? Hanggang ngayon ‘di niya sinasabi iyon.

He sighed at pagkatapos ay inalis ang pagkakapulupot ng braso sa tiyan ko. Napalunok ako. It suddenly felt empty without his arm circling around my body. Parang bigla akong nilamig nang lumayo siya nang bahagya.

“Kailan ka babalik ng Maynila?” mahinang tanong ni Seatiel, almost inaudible. Nagulat ako roon at natigilan. Iyon ang pinakaunang beses na pag-uusapan namin ang tungkol dito at siya pa ang nagbukas ng usaping ‘yon.

“I don’t know yet... pinapaalis mo na ba ako?” Parang may kung anong nagbara sa lalamunan ko.

Seatiel chuckled a bit. “I’ll leave for Manila tomorrow night.”

Sa gulat ko ay napabalikwas ako at napalingon sa kaniya. “Aalis ka?”

Nakatingin na siya sa akin kaya nagtama agad ang paningin naming dalawa. He nodded slightly. “I have to work on few things in Manila. Iyon ang inaasikaso ko ngayon. Marami akong ginagawa kaya wala ako lagi. Saglit na lang naman. You can go back in Manila... sumabay ka na sa ‘kin kung gusto mo.”

Naramdaman ko ang pagbigat ng dibdib ko. Paano kung ayoko? P-Paano kung ayokong bumalik? Sabi niya ay marami pa siyang ituturo sa akin and now he’s suddenly bringing Manila up?

“Paano kung a-ayoko pang umalis?”

Napatitig siya sa ‘kin. His jaw clenched a bit. “You need to go.”

Hindi ko maintindihan. Gusto niya na akong umalis? Pinapaalis niya na ako?

Hindi ako nakasagot. My lips parted. Ayokong mapansin niya ang reaksyon ko kaya muli ko siyang tinalikuran at hinarap ang kabilang side ng kama.

Wala siyang sinabing mali, Isla. You need to go! You need to leave this place. Hindi ito ang bahay mo... hindi ito ang lugar mo.

Pero bakit nasaktan ako sa narinig ko? Gayong wala namang mali roon. Magaling na ako. Kaya ko na ulit ang sarili ko. I’m in the right state of myself to leave La Esperanza now... pero bakit tila tutol doon ang buong sistema ko?

Narinig ko ang malalim na paghinga ni Seatiel sa likuran ko. Kasunod niyon ay naramdaman ko ang pagpulupot muli ng braso niya sa ‘kin. Kung kanina ay nagtira pa siya ng kaunting espasyo sa pagitan namin, ngayon ay halos sa leeg at tenga ko na tumama ang kaniyang paghinga.

“You need to leave. Baka hindi ko mapigilan ang sarili ko at angkinin kita sa lugar na ‘to. I can’t imprison you here,” mainit ang paghingang usal niya mula sa likod ko. “This is your only chance to escape from me. Kung hindi ka aalis ngayon, you’ll be stuck here with me. Dahil hindi kita pakakawalan.”

It felt like I just got struck by a lightning with Seatiel’s words. Hindi na normal ang t***k ng puso ko sa mga salitang binitawan niya.

Anong ibig niyang sabihin?

“Seatiel...” usal ko nang maramdaman ang mainit niyang labing dumadampi pababa sa leeg ko. Memories from that stone house in the middle of the field flashed in my mind.

“F*ck, masiyado mo akong binabaliw,” bulong niya.

Hindi ako makapagsalita. Ang tanging naiintindihan ng sistema ko ay ang mga salita niya at ang mainit niyang labi na humahalik sa leeg ko.

“Damn. This is wrong... I’m sorry,” mabigat ang paghingang usal niya at mahigpit na kinuyom ang palad. Pinakawalan niya ako mula sa pagkakakulong ko sa mga braso niya.

Nang tumigil ang kaniyang mga labi at ang mga kamay na nagsisimula na sanang humaplos ay parang may off switch na napihit sa buong sistema ko.

Nilingon ko siya habang sunod-sunod ang malalim kong paghinga. Tila nagpapantay ang nararamdaman namin sa isa’t isa... o kung mas lamang ang akin ay hindi ko alam.

Napatingin ako sa mga labi niya paangat sa kaniyang mga mata.

There, it hit me.

I think I like him... I like Seatiel. Am I crushing over him? O mas higit pa ito sa simpleng paghanga?

“Don’t you want to... kiss me?” tanong kong pahina nang pahina, tila ba isang simpleng bagay lang ang sinabi.

Amusement filled Seatiel’s eyes. Mahina siyang natawa kasabay ng maliit na ngisi. “You’re too cute... and innocent. At ano? Hahayaan mo akong halikan ka?”

Hindi ako nakasagot. Nakatingin lang kami sa isa’t isa.

Does he like me? Gusto niya ba ako?

Unti-unti ay mas naging malalim ang tingin niya sa ‘kin. “I don’t think I can settle for just a kiss tonight, Lauren.”

A-Anong ibig niyang sabihin? Ayaw niya nang halik lang?

Magsasalita pa lang sana ako nang maramdaman ko na ang muling pagdampi ng labi niya sa leeg ko. Unti-unti niyang inangat ang sarili mula sa kama at tinukod ang isang kamay sa kabilang gilid ko. Napasinghap ako.

Ekspertong gumalaw ang mga labi niya paangat sa panga ko. I tilted my head so he’d kiss me more. Hindi ko alam kung saan ako hahawak gayong tinatangay niya na lahat ng lakas ko kahit iyon pa lang ang ginagawa niya.

Naitiklop ko ang isang binti at naging abala ‘yon sa kaniya kaya gano’n na lang ang singhap ko nang hawakan niya ang binti ko at binaba ‘yon sa kama. Para akong nakuryente sa haplos niya.

“Don’t move, ako ang gagalaw,” bulong niya. “Stay still. If you don’t want to lose your virginity tonight.”

“H-How did you know I’m...”

Mahina lamang tumawa si Seatiel. “Obvious.”

“W-What?” Namula ang pisngi ko.

Kung ganoon, wala siyang balak na g-gawin sa ‘kin ‘yon? Anong gagawin namin?

Napakapit ang isang kamay ko sa braso niya nang sa unang pagkakataon ay halikan niya ang labi ko. Parang may nagwawalang mga insekto sa dibdib at tiyan ko dahil sa malambot niyang mga labi. His hot tongue explored my mouth. Tumagilid ang ulo niya habang hinahalikan ako nang malalim. Halos malunod ako sa sobra-sobrang sensasyong hatid niyon.

Kinopya ko ang mapusok na galaw ng mga labi ni Seatiel. Mula sa palad niyang nasa panga ko ay unti-unti ‘yong nagtungo sa tiyan ko. Sinadya niya ‘yong haplusin at padain sa dibdib ko. Gumuhit siya ng tila linyang dumaan sa tuktok ng dibdib ko na halos ikakislot ko mula sa higaan.

Pinakawalan niya ang labi ko para tingnan ang reaksyon ko nang pumailalim ang kaniyang kamay sa dress. Nasa mga mata niya ang tingin ko ngunit ang buong atensyon ko ay nasa mainit niyang palad na unti-unting humaplos sa tiyan ko pababa sa aking puson.

Mas bumigat ang paghinga ko. My heart skipped. Napapikit ako nang maramdaman ang kaniyang haplos sa ibabaw ng tela sa pagitan ng mga hita ko. Naikuyom ko ang kamay sa sobrang tensyong nararamdaman.

Seatiel gently parted my legs. Hinawi niya ang panloob ko. He feathery touched my feminity na nakagat ko na lang ang aking labi sa pagpipigil na sundan ang haplos niya.

“Basa ka.” Mas dumilim ang mga mata niya at bumigat ang paghinga.

Pahigpit nang pahigpit ang kapit ko sa kaniya sa tuwing hahawakan niya ako roon. He’s teasing me. Kada matatamaan ng daliri niya ang pinakasensitibong parte nito ay dumudoble ang antipasyong nararamdaman ko.

“Seatiel...” hindi mapigilang tawag ko. Sh*t.

Niyuko niya ako at inangat ang dress hanggang sa puson ko. Nang tingnan ko ang ginagawa niya ay parang dumoble ang init ng pakiramdam ko. Nagsimula siyang halikan ang tiyan ko pababa hanggang sa marating niya ang parteng ‘yon.

Napahawak ako sa bedsheet, natatakot na masipa ko siya sa paglilikot ng mga binti ko. I can’t stop!

He licked me. Kung noon ay mga daliri lamang ang gamit niya, ngayon ay kasama na ang dila niyang kasing eksperto ng mga daliri niya nang gabing ‘yon.

Halos pagpawisan ako. I can’t moan. I shouldn’t make a single noise! Nasa kabilang kwarto lamang sina Ate Aly at ang mga bata. Sa mismong tapat namin! At sa baba ay si Nay Issa.

“Ohh...” Tumakas ang ungol sa ‘kin kaya mabilis kong tinakpan ang bibig ko.

Seatiel circled his tongue through my folds. Halos umangat ang likod ko sa kama.

Sunod-sunod ang mabibigat kong paghinga. Akala ko nang tumigil ang kaniyang dila ay bibigyan niya ako ng pagkakataong kumalma kaya ganoon na lang ang halos pagtakas ng daing sa bibig ko nang ipasok niya ang daliri sa loob ko.

Halos dumugo ang labi ko para lang mapigilan kong gumawa ng ingay. Muli siyang umangat at pinantayan ako habang walang tigil ang mabilis na paglabas-pasok ng daliri niya sa loob ko, nakita ko siyang nakatingin sa akin at pinapanood ang reaksyon ko sa sarap na binibigay ng daliri niya sa ibaba ko.

“Ah!” Hindi ko na napigilan nang may matamaan siya sa loob ko. Napahawak ako sa kaniyang braso para patigilin dahil hindi ko na kaya. Pero nang isagad niya iyon at mas binilisan pa ay mas lalo lang dumoble ang sarap! Hindi ko na alam kung itutulak ko pa ba iyon papalayo o sabayan ang galaw nito paloob!

“You’re giving me pain,” mariing sabi niya sa mabibigat ang paghinga. Marahas niyang pinagalaw ang daliri niya sa loob ko. He added a digit inside me, ngayon ay ang gitnang daliri at ring finger niya ang nasa loob ko. His fingers are thick and long, ano pa kaya iyong tinatago niya?!

“Seatiel!” asik ko, gusto na talaga siyang itulak dahil sa sobra-sobrang pakiramdam. “Ah!”

Hinawakan ko ang maugat niyang kamay at tinulak palayo pero ayaw niyang alisin. Sa halip ay hinawakan niya ang bewang ko para tumigil sa paglilikot at mas sinagad ang bawat diin sa loob ko. Napaungol ako nang may kalabitin pa siya sa loob. Nagdedeliryo na yata ako.

“Ahh...”

“Sh*t, Lauren, the pain is killing me,” he grunted.

Halos manlaki ang mga mata ko nang maramdaman ang kaniya na tumatama sa hita ko. His bulge is damn hard! Kahit may suot pa siyang pang-ibaba ay hindi ‘yon hadlang para hindi ko maramdaman ang bagay na ‘yon. He’s so hard... at sa sobrang umbok niyon ay parang alam ko na kung gaano kalaki!

Sh*t. I knew I should’ve asked Louise how to pleasure a man! Hindi ko alam ang gagawin ko.

Napatukod na ako sa likod ko habang siya’y pilit na may inaabot sa loob ko. Ilang napapatakas na daing ang napakawalan ko na mas ikinadadalas ng mura niya.

“Everyone’s asleep, Lauren,” namumungay ang mga matang sabi niya.

“Then, s-stop it!” Parang kasalanan ko pa! If he didn’t come this far, hindi ako mapapasigaw!

“Itigil ko?”

“W-What? N-No! Ah!” Naibagsak ko ang sarili sa unan nang may kumawala sa puson ko. Binigay niya naman ang bigat niya sa ‘kin at malalalim pa rin ang paghingang hinalikan nang marahan ang leeg ko habang habol-habol ko ang sariling paghinga.

Hinugot niya ang daliri. Halos mamula ang mukha ko nang makita ang nangingintab niyang daliri dahil sa pagkakabasa ko!

Pinisil niya ang hita ko habang pinapakalma ako mula sa nakakabaliw na pakiramdam. His fingers alone can make me c*m. Kahit yata ang hawak niya, nakakawala ng katinuan.

“It’s aching. I’m f*cking aching,” he whispered the pain he’s feeling. Namula ang mukha ko dahil alam ko ang tinutukoy niya sa bagay na ‘yon. “Am I going to touch myself again?” namamaos ang boses na tanong niya.

Nagkandabuhol-buhol muli ang tiyan ko. Nagtama ang paningin namin ni Seatiel nang unti-unting gumapang muli ang mga kamay niya paangat sa bewang ko.

“Do mine,” pabulong na saad niya. “Touch me, Lauren. Ngayon, ikaw ang humawak sa ‘kin...”

He pulled me up in my waist at sa isang iglap ay nagkapalit na kami ng pwesto. Ngayon ay nasa ibabaw niya na ako at siya ang nasa ilalim ko.

“A-Anong gagawin ko?” kabadong tanong ko. I... don’t know what to do.

Ngumisi si Seatiel. Napababa ang tingin ko sa pantalon niya habang nasa mga hita niya ako. Binaba niya ang zipper nito habang nasa akin ang tingin, kagat ang labi at namumungay ang mga mata.

“First lesson? Marami akong ituturo sa ‘yo, hindi ba? Lahat ng gusto mo, pagbalik ko... ituturo ko lahat.” He pulled my waist playfully.

“‘Yong horse riding?” I genuinely asked.

“Pagbalik na pagbalik ko... so, stay longer, Lauren... dito ka na lang... sa La Esperanza... sa ‘kin,” he said. Sincerity is in his voice... “Hmm?” paos na usal niya sabay halik muli sa ‘kin...